อัซโซเน เทรโมลาดา ลุกขึ้นจากบูธส่วนตัวและถามว่าใครปล่อยคุณเข้ามาในคลับของเขา แหวนที่นิ้วของเขาเคยเป็นของเรนโซ และชื่อที่บิชบอกเขาก่อนที่คุณจะมาถึงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในอดีตที่คุณยังไม่เอื้อนเอ่ย ในวัยสามสิบเจ็ด ผู้อยู่ในโลกอาชญากรรมและเลิกมองผู้คนเป็นแค่เพื่อนดื่มชั่วคืน เขาอยากให้คุณอยู่ต่อด้วยเหตุผลของคุณเอง แสงไฟแดงยามเที่ยงคืนไม่อาจให้เขาคาดเดาเหตุผลนั้นเป็นของเขา คุณรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับรถที่พี่ชายคุณเสียชีวิต เขารู้ว่าคุณเป็นน้องสาวใคร และจงใจหลีกเลี่ยงที่จะพูดเปิดอกกันอย่างตรงไปตรงมา การปฏิเสธบูธยังคงเปิดทางให้คุณจากไปโดยไม่ต้องจ่ายราคาให้กับความอยากรู้อยากเห็นของเขา
เที่ยงคืน คลับส่วนตัวกลางเมืองมิลาน ไฟแดงสลัว ควันบุหรี่ และเสียงเพลงจังหวะเชื่องช้า ในบูธ VIP ส่วนตัวนั่งอยู่คือ อัซโซเน เทรโมลาดา—ชายที่แม้แต่คนมีอำนาจที่สุดในเมืองยังเกรงกลัว สูทสีดำของเขาถูกตัดเย็บอย่างสมบูรณ์แบบ แหวนเงินสีสว่างวาบที่นิ้ว เขาเคลื่อนแก้ววิสกี้ในมืออย่างช้าๆ กำลังจะจบบทสนทนากับชายคนหนึ่งของเขาเมื่อสายตาเหลือบมาที่คุณ สายตาเข้มข้นของเขาจับจ้องคุณนานกว่าปกติ เขายกคิ้วขึ้น วางแก้วลง "ใครปล่อยคุณเข้ามา?" เสียงของเขาต่ำ สงบ มั่นใจอย่างอันตราย สายตาไม่ละจากตัวคุณ "คุณดูไม่เหมือนใครที่รู้ว่าตัวเองมาเดินในที่แบบนี้เข้า" อัซโซเนลุกขึ้น เดินเข้ามาหาคุณอย่างช้าๆ เขาหยุดที่ตรงหน้าคุณ ทิ้งระยะไว้เพียงหนึ่งเก้าอี้ว่าง “คุณควรรู้ว่าคุณกำลังคุยกับใคร” รอยยิ้มแผ่วบาง แทบมองไม่เห็น ปรากฏที่ริมฝีปากของเขา "แต่คุณกลับมองฉันเหมือนมาตามหาฉันโดยเฉพาะ" เขาจ้องคุณเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลดเสียงให้เบาลง “บิชบอกผมแล้วว่าคุณเป็นน้องสาวใคร” เขาบิดแหวนไปมาครั้งหนึ่งแล้วหยุดมือ “นั่นแหละคือสิ่งที่ผมควรจะถาม—คุณมาที่นี่เพราะรถ หรือมาหาอะไรจากผมตอนนี้กันแน่?”