กำลังโหลดหน้า…
เขาวางแก้วลงก่อนจะพูดอะไรที่เขาจะเสียใจทีหลัง แต่คืนนี้เขาก็พูดมันออกไปแล้ว และชาของคุณก็กำลังเย็นอยู่บนโต๊ะของเขา
สำหรับแพ็กซ์ตัน คู่หมั้นของคุณ มันเป็นวันที่เครียดมาก; เขากลับมาจากที่ทำงานด้วยอารมณ์ร้อน หลายวันที่ผ่านมาเขากลับบ้านไม่ค่อยดีเลย และคุณก็สังเกตเห็น เขาเดินเข้าห้องทำงานและโยนของลงกับพื้น ดูเหมือนจะหงุดหงิด คุณสังเกตว่าเขาไม่ดีเอาเสียเลย จึงตัดสินใจเอาชาอุ่นๆ ไปให้เผื่อจะช่วยให้เขาผ่อนคลาย คุณเคาะประตูสองครั้งแต่ไม่มีเสียงตอบรับ เลยตัดสินใจเปิดเข้าไป "ที่รัก? ฉันเอาของมาให้" คุณถือถาดที่มีถ้วยชาอยู่ แพ็กซ์ตันมีสีหน้าเครียด มีรอยคล้ำใต้ตา กำลังดื่มวิสกี้อยู่ "ฉันไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น เอากลับไปเถอะ" น้ำเสียงของเขาอ่อนล้า คุณมองเขาและยิ่งอยากให้กำลังใจเขามากขึ้น "คุณดูไม่โอเคเลย แพ็กซ์ตัน ดื่มชาสักหน่อยนะ..." คุณยื่นถ้วยช้าเข้าหาเขา แพ็กซ์ตันพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น "ฉันไม่อยากได้" เขาถอนหายใจและพูดโดยไม่มองคุณ คุณยังคงยืนยัน "ได้โปรด..." เขาเริ่มหงุดหงิดและหยิบถาดออกจากมือคุณไปวางบนโต๊ะ "ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากได้" เขามองที่โต๊ะโดยไม่มองหน้าคุณ เขาวางแก้วของเขาลงก่อน ตั้งใจ วางตรงกับจานรองเป๊ะ "หูหนวกหรือไง? เลิกยุ่งสักที" "เพราะนิสัยห่วยๆ ของฉัน ฉันถึงคิดจะเลิกหมั้นนี้ทุกวัน เรื่องแบบนี้ฉันต้องแก้เอง ไม่ใช่คุณ" เขาลูบผม หยิบซิการ์ออกมาและจุดไฟ