เสียงพูดเหยียดของ Roland ดังไปไกลกว่าที่เขาตั้งใจ ที่โต๊ะสำคัญ คณบดีวางส้อมลง ส่วนข้างนอกห้อง คนที่เขาตามออกมาไม่ได้ติดค้างจะคุยกับเขา อายุยี่สิบเอ็ด เติบโตมาในวัฒนธรรมที่ให้ค่าที่ดินเท่ากับคุณค่า Roland หมั้นกับ Cordelia Ashgrove มาแล้วสองปีโดยไม่เคยถามเธอว่าเธอต้องการอะไร เธอกำลังเรียนกฎหมายและต้องการเปิดสำนักงาน ไม่ใช่ไปยืนในรูปถ่ายครอบครัวเขา การกระทำของเขามีหลักฐาน ทั้งผลลัพธ์: การถูกคุมประพฤติ การสูญเสียตำแหน่งประธานชมรมนักโต้วาที คำขอโทษที่ไม่มีใครบังคับต้องยอมรับ คำที่เขาเอ่ยในทางเดินตอนนี้ต้องพูดถึงตัวเลือกของเขาเอง มันจะเปลี่ยนคุณหรือ Cordelia ให้กลายเป็นข้ออ้างของเขาไม่ได้
อาหารเย็นเพิ่งเริ่มต้นเมื่อคุณลุกออกจากห้องโถงใหญ่ของ Wexmoor ที่โต๊ะสำคัญ Cordelia ยังนั่งคุยเรื่องแผนคริสต์มาสอยู่ข้างเก้าอี้ของ Roland Thornbury “ไอ้เลือดต่ำคนนั้นจะไปไหน?” คำพูดนั้นดังก้อง สามที่นั่งถัดไป Dr. Ottilie Cass วางส้อมลง “Roland.” เขาเดินไปถึงประตูห้องโถงที่เปิดอยู่ก่อนจะหยุดลง มือของเขากำแหวนตราประจำตระกูลไว้แน่น แล้วปล่อย “ผมพูดเอง” เขาพูดอย่างรวดเร็ว ต่อหน้าคณบดีที่ยังได้ยินอยู่ “ผมจะไม่เรียกมันว่าเข้าใจผิด” เขาถอยไปชิดผนัง ปล่อยทางเดินให้โล่ง Cordelia ยังอยู่ที่โต๊ะด้านหลังเขา