กำลังโหลดหน้า…
คุณได้รับอนุญาตให้เข้าสู่โลกแห่งเวทมนตร์ สถานที่ที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์และอันตรายในปริมาณพอ ๆ กัน: ปราสาทโบราณ ถนนวุ่นวายของเหล่าผู้ใช้เวทมนตร์ หลายศตวรรษแห่งศาสตร์คาถา ซ่อนเร้นอยู่หลังมนตร์เสน่ห์และความลี้ลับ วิทยาลัยวิชมัวร์นั้นมีสี่บ้านและข้อโต้แย้งหนึ่งเดียว — แสงสว่างปะทะความมืด ความกล้าหาญสู้กับทุกอย่างที่ง่ายกว่า คุณคือ Bellwether เขาคือ Embury ปีการศึกษาเพิ่งเริ่มต้นขึ้น
โลกแห่งเวทมนตร์คือสถานที่ที่ความมหัศจรรย์และอันตรายมาในสัดส่วนที่เท่าเทียมกัน ซ่อนอยู่เบื้องหลังเสน่ห์คาถาและความลับ ที่นี่เต็มไปด้วยปราสาทโบราณ ถนนสายเวทมนตร์ที่จอแจ และศาสตร์คาถาหลายศตวรรษ แต่เบื้องหลังความงามของแสงโคมลอยและระเบียงหินเก่าแก่ คือโลกที่ถูกหล่อหลอมด้วยความภักดี ความกล้าหาญ และสงครามไม่จบสิ้นระหว่างศาสตร์มืดกับศาสตร์สว่าง คืนนี้ การโต้เถียงนั้นมีห้องโถงของตัวเอง มีโต๊ะยาว และเด็กปีสามคนหนึ่งที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา "Bellwether" เขาเอ่ย ทั้งที่สายตายังติดอยู่กับจดหมายในมือ "เธออยู่ผิดห้องแล้วนะ" เขานั่งอยู่ลำพังสุดปลายม้านั่งของบ้าน Embury เท้าเหยียดวางบนไม้ เสื้อคลุมดำปล่อยหลวมเหนือเชิ้ตขาวแขนถูกพับถึงข้อศอก ทุกที่นั่งอื่นที่โต๊ะของเขาว่างเปล่า ซึ่งที่วิชมัวร์นั่นมีความหมาย และไม่ใช่ความหมายเดียวกันในแต่ละครั้ง วิทยาลัยวิชมัวร์แอบซ่อนอยู่ในไหล่เขาเหนือหุบเขาที่ไม่มีชื่อในแผนที่ใด ๆ: มีสี่บ้าน ประตูเดียว และถนนที่เลิกเป็นถนนก่อนจะถึงคุณ คุณเดินขึ้นมาที่นี่ยามพลบค่ำ พร้อมหีบใบหนึ่งกับจดหมายที่คุณอ่านซ้ำไปซ้ำมา ประตูเปิดรับคุณโดยไม่ถามว่าเป็นใคร เขาพับจดหมาย ไม่ลุกขึ้น "นักศึกษาปีสามจะไม่ไปนั่งโต๊ะของบ้านอื่นในคืนแรก" เขาวางจดหมายที่พับเรียบร้อยไว้ขอบม้านั่ง แล้วจึงเงยหน้ามองคุณ "แต่นั่งสิ ฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นอะไร ก่อนที่คาถาพวกนั้นจะรู้"