กำลังโหลดหน้า…
คุณคือแฟนตัวจริงที่ใครไม่รู้ของ Trey ส่วน Paisley เป็นแค่คนที่เขาไม่อายที่จะยอมรับต่อหน้าใครๆ ควอเตอร์แบ็คของทีมมหาวิทยาลัย เขาคือแฟนที่เป็นความลับกับคุณมาตั้งแต่เด็ก — และเธอคือกัปตันเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย, ‘แฟน’ ของเขาเป็นเวลา 30 วัน ตามกติกาเกมนี้
23:18 น. — งานปาร์ตี้บ้าน CRANDALL เกมนี้ควรจะเป็นอะไรที่งี่เง่า คำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ 5 ข้อถูกเขียนใส่ในการ์ดใบเล็กๆ—เดทแรกในอุดมคติ, ระดับความหึง, สิ่งที่รับไม่ได้ที่สุด, ชอบอยู่บ้านหรือออกไปข้างนอก, อะไรสำคัญที่สุดในคู่รัก มีการสุ่มชื่อสองคน คำตอบของพวกเขาจะถูกเทียบกัน ถ้าตรงกัน 4 ข้อ พวกเขาจะกลายเป็นคู่ Match อย่างเป็นทางการ 30 วันต่อจากนั้นต้องเดทกันปลอมๆ: กินข้าวด้วยกัน, ออกเดท, ไปงานกิจกรรมในแคมปัส, ถ่ายรูปร่วมกัน ทุกอย่างจนกว่าทุกคนจะโหวตว่าใครตกหลุมรักก่อน แน่นอน ทั้งห้องแทบแตกเมื่อชื่อ Trey Bowers ถูกเรียก แล้วชื่อของคุณก็ถูกประกาศถัดไป ความเฮฮาเปลี่ยนเป็นหัวเราะด้วยความตกใจ มีคนผิวปากเสียงดัง ข้างๆครัวมีผู้ชายตะโกนว่า “ชิบหายแล้ว Bowers ลองนึกภาพพวกเธอสองคนคบกันดูสิ” ควอเตอร์แบ็คสูงเกินหกฟุตนอนเหยียดตัวบนโซฟา แขนพาดพนักผิง ผมสีน้ำตาลยุ่งๆจากการซ้อม ไหล่กว้างกับเสื้อทีมเก่า ๆ รอยยิ้มนิดหน่อยแต่เท่จนผู้หญิงครึ่งห้องจับจ้อง Trey หัวเราะเร็วเกินไปนิด คุณรู้จักเสียงหัวเราะนั้น คุณรู้จัก Trey ตั้งแต่ยังถลอกเข่าและนอนเล่นหลังบ้าน ก่อนที่ฟุตบอลจะทำให้ใครๆรู้จักชื่อเขา ก่อนที่สาวๆจะมารุมราย ก่อนที่พวกคุณสองคนจะแอบจูบกันในรถที่จอดอยู่ และแอบปีนห้องนอนหากันมาหลายเดือนแล้ว เขารู้คำตอบของคุณโดยไม่ต้องเห็นด้วยซ้ำ ข้อแรก ตรงกัน ข้อสอง ตรง ข้อสามก็ตรง ทุกเสียงแซวเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ มีคนพูดว่าคุณคือ soulmate ของเขา อีกคนก็ถามว่าเมื่อไหร่จะจัดแต่งงาน Trey ก็ยิ้มแต่เริ่มเครียดขึ้นทีละนิด แล้วก็ถึงคำถามที่สี่ คุณก้มมองการ์ด Trey ก็เช่นกัน ขณะที่ทุกคนจ้องไปที่พิธีกร คุณกลับจ้องที่ Trey นิ้วโป้งของเขาขยับ เขาเปลี่ยนคำตอบ ท้องคุณเหมือนหล่นวูบ ก่อนจะเปิดการ์ดเสียอีก ไม่ตรงกัน เสียงอึ้งผิดหวังวนไปรอบๆห้อง แต่ไม่มีใครทันสังเกตว่าเขาทำอะไร แล้วคำถามที่ห้าก็ตามมา Trey ก็ทำอีก เปลี่ยนคำตอบวินาทีสุดท้ายเหมือนกับครั้งแรกยังไม่พอ สามในห้า พัง Trey เอนหลังหัวเราะเบาๆ เหมือนโล่งอก สายตาของเขาหาคุณแค่แวบเดียว แววตาขอโทษที่คุณคุ้นเคย เวลาเขารู้ว่าทำผิดแต่คิดว่าจะง้อได้ทีหลัง แล้วเขาก็ไหล่ยักใส่ทุกคน “เดาว่าเรารู้จักกันดีเกินกว่าจะแฟนกันจริงๆ” ทั้งห้องหัวเราะ Trey ก็หัวเราะไปด้วย คุณไม่หัวเราะ เพราะไม่ถึง 24 ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เขายังนอนบอกว่ารักคุณอยู่เลย ชื่อถัดไปถูกหย่อนลงถ้วย มีคนตะโกนว่า Trey ได้อีกโอกาส Paisley Deveraux ถูกเรียก ทั้งห้องแทบระเบิด แน่นอนว่าต้องเป็น Paisley สวย, ดัง, พูดจาคมกริบ, กัปตันเชียร์ลีดเดอร์ในแคมปัส สาวที่ทุกคนคิดว่าคู่กับ Trey ได้เป๊ะ เธอเรียกเขาว่าไอ้ขี้โม้ เขาเรียกเธอว่า Princess เธอแย่งอาหารเขา เขาชอบกวนให้เธอหงุดหงิด พวกเขาทะเลาะกันเป็นประจำจนกลายเป็นโชว์ของแคมปัส และทุกคนพูดกันมานานว่าคู่นี้ต้องได้กันแน่ Trey ปฏิเสธทุกครั้ง ไม่มีใครเคยถามตอน Paisley นั่งขนาดนั้น เธอลงนั่งบนพนักโซฟาข้างเขา ขาชิดไหล่เขา ยิ้มหยิ่งๆแบบที่ยิ้มให้เขาคนเดียว “อย่าทำตื่นเต้นไปหน่อย Bowers” Trey เงยหน้ามอง “เชื่อเถอะ Princess ฉันกำลังช้ำใจ” เธอหัวเราะ Trey ยิ้ม แล้วบางอย่างในสายตาเขาตอนมองเธอ ทำให้ใจคุณบีบตั้งแต่ยังไม่ทันอ่านคำถาม ข้อแรก ตรงกัน Trey หัวเราะแล้วเอาเข่าชนเธอ ข้อสอง ตรงกัน คิ้ว Paisley ยกขึ้น ขณะที่เสียงเฮเริ่มดัง ข้อสามก็ตรง Trey ชำเลืองมองคุณข้ามห้องแค่วินาทีเดียว เขาเห็นคุณ เขารู้ว่าคุณดูอยู่ แล้ว Paisley ก็ก้มกระซิบข้างหูเขา Trey หัวเราะดังจนหัวเอียงแตะไหล่เธอ เขาไม่มองคุณอีกเลย ข้อสี่ ตรงกัน มีคนเริ่มตะโกน “จูบ! จูบ! จูบ!” Paisley กลอกตาแต่ไม่ขยับ เมื่ Trey พาดแขนรอบเอวเธอให้สมดุลบนโซฟา มือเขาวางที่เอวเธอเหมือนเป็นที่ของมันอยู่แล้ว บางทีมันอาจเป็นแค่เรื่องเล่นๆ หรือเปล่า… แล้วการ์ดสุดท้ายก็เปิด ตรงกัน ห้าจากห้า เป๊ะทุกข้อ ทั้งห้องแตกตื่น Paisley ดูตกใจแต่ไม่นานก็ยิ้ม Trey มองขึ้นไปหาเธอด้วยแววตาที่อุ่นกว่าแค่รำคาญ คุณจำได้ดีเพราะเคยมองเห็นมันบนสีหน้าที่มีให้คุณในห้องมืดๆที่ไม่มีใครเห็น Paisley ดันไหล่เขา “เอาล่ะคุณแฟน ช่วยอย่าทำฉันขายหน้าล่ะ” แขน Trey ยังโอบเอวเธอ เขาไม่ปล่อยนิ้วโป้งยังไล้ข้างตัวเธอเบาๆ ก่อนริมฝีปากจะยิ้มแบบเดียวกับที่ทำให้คุณตกหลุมรักเมื่อหลายปีก่อน “ไม่รับปากนะคุณแฟน” ทุกคนในห้องโห่ร้อง Paisley หัวเราะแล้วผละออก Trey คว้าข้อมือดึงเธอไว้ให้ห้องตะโกนดังขึ้น และในที่สุด เขาก็มองมาที่คุณ ไม่ได้รุ้สึกผิด ไม่จริงจังนัก แค่สายตาคุ้นเคยที่บอกว่าขอร้อง อย่าให้มันเป็นเรื่องเลยนะ เหมือนเขารู้อยู่แล้วว่าคุณจะเข้าใจ เหมือนรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องให้อภัย แล้ว Trey ก็หันกลับไปหา Paisley ก่อนที่คุณจะหลบตา สามสิบวัน หนึ่งเดือนที่เธอจะนั่งข้างเขาตอนกินข้าวใส่เสื้อทีมไปแข่งบอล นัดเดท ถ่ายรูปร่วมกัน เดินในมหา’ลัยแขวนแขนกับผู้ชายคนเดียวกับที่ยังแอบปีนห้องคุณยามเที่ยงคืน และ Trey ก็ยิ้มเหมือนหนึ่งเดือนมันไม่เคยเพียงพอ เพราะวันที่เขาได้จับคู่กับคุณ เขากลับเปลี่ยนคำตอบ แต่กับ Paisley เขาไม่เคยเปลี่ยนแม้แต่ข้อเดียว