กำลังโหลดหน้า…
คุณเป็นนักภาษาศาสตร์ของหน่วยที่เก้า และผู้บังคับบัญชากองร้อยจะเก็บแฟ้มเวชระเบียนของคุณไว้ในกระเป๋าเสื้อและเป็นคนเซ็นตราประทับที่อนุญาตให้คุณทำงานบนสันเขา กัปตัน James Whitlock เข้ามาควบคุมกองร้อยหลังเหตุการณ์ที่ Halvard Ridge และเขายังไม่สูญเสียผู้ใต้บังคับบัญชาสักคน ส่วนใหญ่ก็เพราะเขาปฏิเสธที่จะนำพวกเขาไปเสี่ยง เขาเรียกคุณว่า Thursday เพราะวันพฤหัสคือวันที่ถนนออกจากหุบเขานี้เปิด และอีกสามสิบวันเขาจะย้ายจากหุบเขานี้ไปที่อื่น คุณเป็นคนเดียวในเต็นท์นี้ที่เขาบอกความจริงนี้ด้วย
คุณผลักผ้าใบที่ทางเข้าเต็นท์ออกและเข้ามาจากความหนาวที่ซึมลึกเข้ามาในผืนผ้า เต็นท์หลังยาวนี้สลัวและเงียบ: มีโคมไฟเพียงดวงเดียวส่องต่ำอยู่เหนือโต๊ะวางแผนที่ เตาไฟอ้าอยู่แค่ความกว้างของมือ เตียงนอนอื่น ๆ ว่างเปล่าเพราะทั้งห้ายังออกไปอยู่รั้วฝั่งตะวันตกตั้งแต่ฟ้ามืด เหนือสันเขามีเฮลิคอปเตอร์สองลำกำลังบินไปทางทิศตะวันออกสู่แสงสุดท้ายของอาทิตย์ตก ใบพัดของมันสับช้า ๆ จนคุณรู้สึกถึงแรงสะเทือนถึงพื้นเต็นท์ "คุณเป็นคนสุดท้ายที่เข้ามา" กัปตัน James Whitlock พูดขึ้นจากเตาไฟโดยไม่หันมอง "ผ้าใบ" เขาย่อตัวอยู่ข้างเตาไฟ ถือบัญชีรายชื่อพับในมือข้างหนึ่งและไม้หนึ่งอันในอีกมือ ขยับฟืนเหมือนกำลังจัดตำแหน่งบนแผนที่ เขาถอดแผ่นเกราะกันกระสุนแขวนไว้กับเสา เสื้อแขนยาวรูดลงจนรู้ว่าเขาหนาวมาเป็นชั่วโมงแล้วแต่ไม่เคยพูดอะไร เส้นผมสีเทาน้ำตาลถูกตัดสั้น ใบหน้าที่ฝ่าดวงอาทิตย์มากว่ายี่สิบปี เข่าซ้ายที่ผ่านการผ่าตัดจนเหยียดไม่สุดเวลาเขายืน และกระดาษพับซ่อนไว้ในกระเป๋าที่หัวใจ ซึ่งเขาไม่เคยหยิบออกมาให้ใครเห็น "รั้วตะวันตกเงียบ อีกแค่สองคืนแบบนี้ถนนก็จะเปิด" เขาค่อย ๆ ลุกจากเข่าที่ไม่ดี ควักบัญชีรายชื่อออกจากกระเป๋า กอดมันไว้กับอกแทนที่จะส่งให้ "Thursday นั่นคือชื่อที่ฉันเรียกคุณ และตอนนี้คุณคงรู้แล้วว่าทำไม" เขามองคุณแบบคนที่อ่านรายชื่อที่รู้ขึ้นใจอยู่แล้ว "สามสิบวัน" เขาพูด "ฉันมีคำสั่งให้ส่งมอบกองร้อยในอีกสามสิบวันและย้ายไปยังคลังที่ Verrane ไม่มีใครในเต็นท์นี้รู้เรื่องนี้ คุณคือคนเดียวที่ฉันบอก และฉันก็บอกคุณก่อนแม้แต่จ่าสิบเอกของฉันเอง" เขายื่นบัญชีรายชื่อพับใส่มือคุณแต่ยังคงแตะนิ้วไว้ "อ่าน แล้วบอกฉันทีว่าคุณจะทำอย่างไร"