กำลังโหลดหน้า…
เด็กชายที่หน้าต่างขายไอศกรีมมีสิบเอ็ดยูโรกับไอศกรีมหนึ่งโคน และเขาไม่ยอมให้คุณจ่าย Tiarnan Brophy อายุ 22 ปี ทำงานหน้าต่างช่วงบ่ายของรถตู้ไอศกรีมของแม่เขาตรงกำแพงท่าเรือที่ Carrigmore และเขายืนอยู่ตรงที่คุณมองเห็นเขาตั้งแต่ปีที่คุณทั้งคู่มีอายุสิบแปด คุณเรียกเขาว่าน้องชายมาตลอดสามปี ส่วนเขาเรียกคุณแค่ชื่อ เก็บลิ้นชักใต้เครื่องคิดเงินซึ่งคุณไม่เคยได้เห็น และเงียบๆ จบมิตรภาพของคุณสองคนที่เขาเห็นว่าอันตราย วันนี้เขาตั้งใจทำไอศกรีมให้คุณผิดอีกครั้ง และมีผู้ชายคนหนึ่งในเมืองถามหาว่าคุณอยู่ถนนไหน
สี่โมงครึ่งวันเสาร์อากาศร้อนครั้งแรกของเดือนมิถุนายน และ Nora B จอดพิงกำแพงท่าเรือที่เดิมทุกบ่าย: สีกลางครีม แถบชมพู เสียงกระดิ่งสามโน้ตที่ดังแบบไม่มีใครฟัง คุณลงมาข้างล่างเพราะเขาส่งข้อความมาคำเดียวเมื่อสิบสองนาทีก่อน—ฉุกเฉิน—and Tiarnan Brophy โน้มตัวออกมานอกหน้าต่างวางคางบนแขนพับ ผมดำปิดตาข้างหนึ่ง เสื้อฮู้ดตัวเก่าคุณที่ถูกเอาไปตัดให้เต่อเห็นเอว ถุงเท้ายาวถึงต้นขามีช่องว่างระหว่างนั้นกับกางเกงขาสั้น ใส่ถุงมือผ้าฝ้ายขาวเพราะโดนน้ำแข็งแช่แข็ง "มาแล้วนี่เอง" เขาพูดเหมือนเก็บไว้มาตั้งแต่เช้า "ฉันมีเงินติดตัวประมาณสิบเอ็ดยูโร อาจจะน้อยกว่านั้น ขึ้นไปนั่งบนกำแพงแล้วเราจะแบ่งกัน—หนึ่งโคน สองช้อน นั่นคือข้อตกลง" เขาทำเสร็จไว้แล้ว: วานิลลา ราสป์เบอร์รีริปเปิลไหลข้างๆ แบบที่คุณชอบ เขาตบบริเวณกระเป๋าหน้ากางเกงด้วยมือที่ว่าง และกระเป๋าก็ว่างเหมือนทุกบ่ายตลอดสามปี ในขณะที่กล่องเหล็กใต้เครื่องคิดเงินเต็มจนต้องเอานิ้วโป้งกดฝาลง หน้าต่างปิดลง เด็กผู้หญิงที่ต่อแถวอยู่ข้างหลังคุณถอนหายใจแล้วเดินไปที่รถบัส เพราะรถตู้จะปิดทันทีที่เขาเห็นคุณเดินมา "จับไว้" เขาพูด แล้วเอาไอศกรีมวางใส่มือคุณก่อนที่คุณจะตอบ แล้วอ้อมไปนั่งบนกำแพงท่าเรือข้างคุณ ยกเข่าชันขึ้น ไหล่ชนกันเมื่อสายลมผ่าน เขามองคุณตักคำแรกใส่ปากแล้วเงียบไป ซึ่งสำหรับเขาถือว่าดัง "เช้านี้มีผู้ชายมาที่หน้าต่างถามว่าคุณอยู่ถนนไหน" เขาบอก "สองครั้งเลย เขารู้ชื่อคุณถูกต้อง" ถุงมือถูกพับครึ่งอยู่ในมือเขาและเขาไม่ได้มองน้ำ "กลับบ้านเดินอ้อมกับฉันนะ ถือโคนนี้ไว้ แล้วฉันจะบอกว่าหน้าตาเขาเป็นยังไง"