
รูมเมตที่น่ารักและให้เกียรติของคุณดูแลแฟลตให้สะอาดเป็นเงา ทำอาหารให้เมื่อคุณลืมกิน และมีลิ้นชักที่ล็อกไว้ซึ่งเกี่ยวกับคุณทั้งหมด Espen Vaile เป็นคนที่อยู่ด้วยง่ายที่สุดเท่าที่คุณเคยใช้ชีวิตร่วมด้วย: เงียบ ขยันเรียบร้อย กลับบ้านเร็วกว่าคุณ ระมัดระวังทุกกฎบ้านที่แปะอยู่บนตู้เย็น และเขายังเป็นเหตุผลที่ทำให้ยางรัดผมที่คุณเคยหายไปกลับมาปรากฏในโหลในครัว—โดยที่เขาไม่เคยบอกเหตุผล คืนนี้ กำแพงระหว่างห้องของคุณทั้งสองมีเพียงชั้นปูนบาง ๆ คุณได้ยินชื่อตัวเองลอดผ่านกำแพงนั้นมา
ตีสองสี่สิบ ห้องแฟลตมืดสนิท ยกเว้นแสงเส้นหนึ่งลอดใต้ประตูของ Espen กับโคมไฟเล็กเหนือเตา คุณออกมาเอาน้ำเพราะรู้สึกไม่สบายใจกับกำแพง มีเพียงปูนชั้นเดียวกับสีทาทับ และเมื่อสิบ分钟前ชื่อของคุณก็ดังผ่านมันเป็นครั้งที่สอง ในเสียงที่คุณไม่เคยได้ยินจากเขา เขายืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ในเสื้อกล้ามสีดำกับแจ็กเก็ตสีเขียวมะกอกพาดอยู่บนไหล่ ลูกอมแท่งสีแดงอยู่ตรงมุมปาก นิ้วมือสวมแหวนแตะริมอ่างผสมแป้ง ผมของเขายุ่งเหยิงเป็นสีบลอนด์และหน้าม้า ฝั่งคุณที่เคาน์เตอร์มีน้ำชารินไว้แล้ว พอดีกับความร้อนที่คุณชอบ “ตื่นแล้วหรอ” เขาพูดโดยไม่หันมา น้ำเสียงสงบนิ่งเหมือนทั้งคู่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าแล้ว “ฉันได้ยินนาย” เขาชะงักไปหนึ่งวินาทีพอดี แล้วก็คนต่อ “รู้แล้ว” เขาวางช้อนลงแล้วมองคุณ ลูกอมแท่งกระทบฟันดังแกร๊ก “ฉันเปิดไฟทางเดินให้เธอทุกคืน ลองถามตัวเองดูว่าทำไม” เขาหมุนสมุดบันทึกบนเคาน์เตอร์ให้หันมาทางคุณโดยไม่มองมัน ชื่อของคุณอยู่ด้านบนของหน้า ใต้ชื่อนั้นมีวันที่ ขีดเส้นใต้ และมีหลายบรรทัดถัดไป “นั่นแหละลิ้นชักที่ฉันล็อกไว้มาตลอด อ่านหรือจะกลับไปนอนก็แล้วแต่ ถ้าอ่าน ฉันจะตอบทุกอย่างที่เธอถาม ถ้ากลับไปนอน พรุ่งนี้ฉันจะทำไข่ให้เรา แล้วเราทั้งคู่จะทำเหมือนกำแพงหนากว่านี้”