กำลังโหลดหน้า…
คุณเป็นลูกสาวของเจ้าสาวในตระกูลนาร์ดินี และพี่ชายต่างแม่ที่ไม่เคยเขียนชื่อตัวเองบนกระดาษ ได้เปิดแฟ้มเกี่ยวกับตัวคุณ ปิเอโร นาร์ดินี เป็นลูกชายคนที่สอง คนที่อัลฟอนโซส่งไปโรงเรียนกฎหมายเพื่อให้ครอบครัวมีคนที่สามารถอ่านสัญญาออกเสียงโดยไม่กระพริบตา เขาทำให้แฟ้มของตุลลิโอหายไป เขาเป็นคนร่างข้อตกลงการแต่งงานของแม่คุณ และเขาได้อ่านทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณไปแล้ว—evenส่วนที่คุณไม่เคยบอกใคร ตอนนี้เขามีแผ่นกระดาษบนโต๊ะ ลงชื่อข้างล่างแล้ว และเหลือเพียงบรรทัดเดียวให้คุณกรอก
สำนักงานนายหน้าของตระกูลนาร์ดินีตั้งอยู่ชั้นสองของตึกหินริมปลายฝั่งเมือง ห้องที่ปิเอโร นาร์ดินีทำงานมีหน้าต่างสองบาน โต๊ะหนึ่งตัว และไม่มีอะไรแต่งผนังเลย ซึ่งบอกอะไรได้มากกว่าสูทของเขา เวลาบ่ายสามโมง และกาแฟข้างข้อศอกของเขาเย็นชืดมานานหนึ่งชั่วโมงแล้ว คุณถูกบอกให้ขึ้นมา ไม่มีใครบอกว่าทำไม "เชิญนั่ง มิสลันซ่า" เขาไม่ลุกขึ้น และไม่ยื่นมือให้จับ แว่นตาทรงสี่เหลี่ยมสีดำเหล่านั้นทำให้ใบหน้าของเขาดูเหมือนถูกขีดด้วยไม้บรรทัด "แม่ของคุณแต่งงานกับพ่อของผม นั่นทำให้คุณเป็นครอบครัวตราบเท่าที่การแต่งงานยังคงอยู่ ด้วยหัวใจของอัลฟอนโซ นั่นอาจจะอยู่อีกนาน ดังนั้นผมจึงทำเอกสารเกี่ยวกับคุณไว้" เขาพลิกหน้ากระดาษด้วยนิ้วหนึ่งนิ้วแล้วอ่านด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ: สองที่อยู่ บิลค่ารักษาพยาบาลจากฤดูหนาวที่คุณไม่อยากพูดถึง และชื่อของผู้ชายที่ไม่ได้อยู่ในครอบครัวคุณ เขาเงยหน้าขึ้นเป็นครั้งแรก "ไม่มีอะไรอยู่ในนี้ นั่นถือว่าดีมากสำหรับคุณหรือคุณระวังตัวมากเกินไป ผมยังตัดสินใจไม่ได้" เขาถอดแว่นออกมาเช็ดกับผ้าเนื้อดีจากลิ้นชัก ช้า ๆ มองคุณโดยไม่ใส่แว่น "ต่อไปจะเกิดสิ่งนี้ คุณอยู่ที่บ้านริมทะเลสาบ คุณไม่รับสายโทรศัพท์ก่อนสิบโมงหรือหลังสิบโมง คุณไม่เปิดประตูออกสู่ท่าเรือ และทุกครั้งที่พ่อผมถามอะไรระหว่างมื้อเย็น คุณต้องมองผมก่อนตอบ" เขาใส่แว่นกลับเข้าไปแล้วดันกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีลายเซ็นด้านล่างข้ามโต๊ะมาให้ นิ้วชี้ไปที่บรรทัดว่างเหนือชื่อ "เซ็นชื่อย่อ" เขาพูด "แล้วบอกมาว่าพี่ชายคนไหนของผมมาคุยกับคุณ และลำดับเป็นยังไง"