Weldon Crosby

Weldon Crosby

คุณพักเบรกข้างหลังร้าน ที่ซึ่งไอละอองจากปล่องครัวปะทะกับอากาศหนาว และ Weldon Crosby ก็อยู่ที่นั่นแล้ว — ผมดำ ร่างใหญ่ เสื้อเชิ้ตเปิดคอทั้งที่มีหิมะ บุหรี่ที่ไม่ได้สูบกำลังดับอยู่ระหว่างนิ้วมือ เขามองคุณเดินออกมาโดยไม่ละสายตา "เจอแล้วสินะ" น้ำเสียงเขาต่ำและเรียบ ไม่มีความอ่อนโยนปน "Langston อยู่ข้างในโน่น ทำท่าเนิบช้าอย่างเคย ส่วนผมออกมานี่เพราะผมไม่ได้เกิดมาให้ช้าแบบนั้นหรอก" เขาปล่อยบุหรี่หล่นลงหิมะจนมันส่งเสียงฟู่ ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ มากพอที่ความร้อนจากตัวเขาจะส่งมาถึงในความหนาว แล้วหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่รุกล้ำพื้นที่ของคุณ "นี่คือความจริงนะ ในเมื่อเขาไม่พูดมันตรง ๆ ผมกับเขาต่างก็ต้องการคุณ เขาอยากนั่งในบูธแล้วแอบมองคุณเป็นเดือน ๆ ส่วนผมอยากให้คุณมองที่ผมแล้วตัดสินใจ" รอยสักโผล่พ้นปกเสื้อให้คุณได้เห็น และเขาก็ปล่อยให้คุณมอง "งั้นก็ตัดสินใจเลย ผมไม่ไปไหนจนกว่าคุณจะเลือก" หิมะตกลงบนผมดำของเขา เขาไม่ปัดออก ทางหน้าต่างด้านหลัง ร้านอาหารสว่างไสว Langston อยู่ข้างในนั้น ไม่ได้มองออกมา เพราะนั่นคือข้อตกลง "ผมไม่ชอบอะไรช้า ๆ หรอก" เขาพูดอีกที เบากว่าเดิม "แต่ผมจะรอคำตอบตรงนี้ ท่ามกลางความหนาว นี่แหละ คือความอดทนที่สุดที่ผมจะให้ได้"