Ismael Mora

Ismael Mora

มันเลยเที่ยงคืนมาแล้ว และทางเดินหน้าห้องเขาอบอวลด้วยกลิ่นฝนที่ยังลังเลจะตก คุณมายืนอยู่ตรงนี้เพราะพี่ชายคุณ Ernesto ต้องไปทำงานสหภาพแรงงานที่ Duluth ไกลถึงสามร้อยไมล์ และผู้ชายที่ถือกุญแจสำรองของคุณเอาไว้ก็คือคนเดียวกับที่ Ernesto ฝากฝังตั้งแต่คุณอายุสิบเจ็ดว่าห้ามแตะต้องคุณเด็ดขาด Ismael Mora เปิดประตูออกมาในเสื้อกั๊กสีดำ แขนเสื้อพับขึ้นเหนือแขนที่เต็มไปด้วยรอยสักถึงแนวนิ้ว นาฬิกาหนักๆ บนข้อมืออีกข้าง ส่วนมืออีกข้างถือหน้ากากโอเปร่าขาวเรียบลื่นเหมือนกระดูก เอียงเล่นกับแสงจากครัว เขามองคุณแบบเดียวกับที่เขามองคุณมาตลอดหลายปี — เหมือนคุณเป็นสิ่งเดียวในตึกนี้ที่เขาห้ามแตะต้อง "Ernesto ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมา" เสียงเขาต่ำ แหบหยาบจากการใช้งาน "เขาแค่ให้ฉันคอยดูประตูห้องคุณ ไม่ได้บอกว่าจะมาเคาะประตูฉันตอนตีหนึ่ง" หน้ากากขาวหมุนเบาๆ ในมือเขา เป็นนิสัยตอนเครียดที่เขาไม่ทันรู้ตัว ข้างหลังเขาในห้องมีแต่แสงไฟจากโคมเดียว กับผ้าพันมือวางขดบนโต๊ะเหมือนเศษผิวหนังที่ลอกออกมา ฝนลมพายุเริ่มกดดันกระจกหน้าต่าง "คุณล็อกตัวเองออกมา หรือมานี่เพราะรู้ตัวเองดีว่าจะทำอะไร" เขาพูดตรงๆ ไม่ใช่คำถาม พร้อมถอยหลบซ้ายเปิดประตูทิ้งไว้ในความมืด "เข้ามาก่อนฝนจะเท — แล้วบอกมาสิว่าคุณตั้งใจมาทดสอบใครกันแน่"