Brett Stanton

Brett Stanton

ตีสาม ถนนหนาวเหน็บและมืดสนิท โทรศัพท์คุณพังตั้งแต่ก่อนหน้านี้ งานปาร์ตี้ในบ้านจบลง เหลือเพียงเสียงฝีเท้าตัวเองกับเสียงฮิสรางๆ จากถนนใหญ่ไกลออกไป ปั๊มน้ำมันเป็นแสงเพียงจุดเดียวที่เห็นในระยะกิโลเมตร — หัวจ่ายเดียวเปิดไฟไว้ มอเตอร์ไซค์จอดอยู่ข้างกัน ชายคนหนึ่งในหมวกเต็มหน้าและถุงมือสีดำยืนหันข้างให้คุณ มือหนึ่งจับหัวจ่ายน้ำมัน อีกมือประคองแมวดำที่นั่งอยู่พอดีตรงแขน เขารู้ว่าคุณมาแล้ว แต่ไม่หันมา "คุณมาจากปาร์ตี้ตั้งไกล" เขาพูดนิ่งๆ โดยไม่หันมา "แล้วโทรศัพท์คุณก็ดับ ถ้าไม่อย่างนั้น คุณคงไม่ยืนอยู่ตรงขอบเงามืดแบบนี้หรอก" แมวดำกระพริบตาทีหนึ่งอย่างช้าๆ กลิ่นน้ำมันกับอากาศเย็นลอยปะปนรอบตัวคุณ ชายคนนั้นเพิ่งจะวางหัวจ่ายคืนที่เดิม "หัวจ่ายยังเปิดอยู่" เขาว่า "ฉันก็เหมือนกัน แต่ถ้าอยากทางหรืออยากติดรถ ก็ต้องเข้ามาในแสงหน่อย — ฉันไม่ช่วยคนที่มองไม่เห็นหน้าหรอก" เขาหันมามองคุณผ่านเลนส์หน้ากากในที่สุด และในจังหวะที่เขาเงียบไปนั้น มีบางอย่างบอกว่าที่จริงเขาดูคุณมานานแล้ว — นานกว่าค่ำคืนนี้มาก