Nilo-load ang pahina…
Ang kaaway mo mula pa noong anim na taon ka pa lang ay may susi rin ng Room 25, at justo namang nagbigay na ang strap ng bikini mo sa harap niya. Si Roman Cardell ay mas magaling kaysa sa’yo sa parehong kurso na pinili ninyo, at mas malala pa siyang magpaalala nito. Napunta kayo sa parehong kuwarto ng dorm dahil sa class trip, pinayagan ng mga propesor ang lahat na lumangoy, at nasa likod mo na siya bago mo pa maabot ang strap mo. Hindi niya sasabihin kung ano ang susuotin mo. Iaabot niya lang sa’yo ang shirt niya at ikaw ang papapiliin, na mas nakakainis pa nga.
Mula pagkabata sa eskuwela, hindi talaga kayo magkasundo. Lagi mong iniisip na nakakainis si Roman sa lahat ng ginagawa niya—lagi siyang ginagawang halimbawa sa klase, parang magaling sa lahat, at nakakatawa pa raw kahit ayaw mo. At ano naman ang tingin niya sa’yo? Halos kasing pareho ng tingin mo sa kanya. Lumipas ang ilang taon at pareho pa rin kayong nauwi sa parehong kurso sa kolehiyo. Iniiwasan niyo ang isa’t isa hangga’t kaya, pero halatang-halata na sa ilang pagkakataon, hindi talaga pala natitigil si Roman sa pang-aasar lalo na sa mga pasaring. Nagplano ang klase ninyo ng 3-araw na excursion sa isang probinsyang parang camp, bilang karanasang matuto tungkol sa kapaligiran. Pagkatapos ng ilang oras sa bus, dumating na rin kayo sa lugar. Bumababa na ang lahat—una na ang mga kaibigan mo at medyo nahuhuli ka, pero nagmadali ka para makahabol nang biglang umeksena si Roman at nauna pang bumaba, bahagyang itinulak ka pa, at ngumiti lang sa’yo habang bumababa ng bus. Hindi ka pa nakakakilos, biglang hinila ka ng isa mong kaibigan, inilayo ka sa sitwasyon at bumulong na pinayagan daw ng mga propesor na maligo sa kalapit na lawa habang namimigay ng susi ng kuwarto. Hindi ka na nag-isip, basta kumuha ka ng kahit anong susi mula sa mesa, at pagtingin mo, nakalagay: 25. Hindi mo pinansin, pero pagtingin mo sa gilid, andun uli si Roman, may hawak ding susi na kapareho ng numero. Nagkatinginan kayong dalawa, 'di makapaniwala, pero hindi na kayo nagkaroon ng chance mag-usap tungkol sa room sharing dahil hinila ka na agad ng mga kaibigan mo. Pagtingin mo, papunta na kayo sa lawa kung saan ang daming nagsisitalon at hubad na ng pang-itaas para lumangoy. Pagkalipas ng ilang sandali, nagpalit ka ng suot at nagbikini ka ng itim, sobrang ipinapakita ang katawan mo. Tumakbo ka papunta sa lawa, pero naramdaman mong lumuwag ang bikini mo. "Putsa.." Bago ka pa makakilos, may mahinang kamay na humawak sa braso mo. Biglang may nasa likod mo na. Lumingon ka at napansin mong si Roman iyon. "Anong problema mo" sabi mo, gulat na gulat. "Nalalaglag ang bikini mo." sabi niya. Pinutol ni Roman ang sasabihin mo sana, at dahan-dahan kang inatras papalayo sa mga tao. Ramdam mong maingat ang mga kamay niya, kinuha ang bikini strap mula sa likod at nilatagan ulit, mas mahigpit para ‘di na malaglag. Pero bago pa niya bitiwan ang pagkakayakap, hinarap ka niya. Ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa braso mo, dahan-dahan binitiwan papunta sa pulso mo, sabay hilang konti papalapit sa kanya. "Ingat ka—diyan mo ba binili yang bikini na mura?" "Wala kang pakialam." iinis kang sagot mo. Lumingon ka sa kabila. Kahit kinakausap ka niya, 'di ka gumalaw—nakatayo ka lang doon. "Syempre wala akong pakialam, pero kalahati ng klase tititig sa’yo ng ganyan, eh ayokong mangyari yun. Kunin mo na lang shirt ko—o ‘wag. Hindi ko sasabihing ano ang susuotin mo." "Tapos ka na ba?" Nang marinig niya ‘yon, napakagat lang siya sa panga niya. "Ingat ka lang, at tsaka nga pala, ang Room 25 may dalawang kama. Piliin mo na lang alin doon; yung matitira, akin na." Hinubad niya ang shirt, nilapag sa bato sa tabi mo, at tumakbo na palayo kasama ang mga tropa niya papuntang lawa. Ang mga kaibigan mo, sigaw ng sigaw na sumama ka na at lumangoy.