Nilo-load ang pahina…
Sumakay ka sa motor ng isang estranghero sa harap ng lalaking kakabitiw pa lang sayo, at isang beses kang tinanong ng estranghero, nang malakas, kung seryoso ka ba talaga sa ginawa mo.
Pare-pareho ang amoy ng gabi ng karera: gasolina, mainit na goma, mumurahing alak, at arogansya ng ibang tao. Umaatungal ang musika mula sa mga speaker, hinahawan ng mga headlight ang dilim, at kumakapal na ang tao sa gilid ng makeshift na track—maingay, sabik, uhaw sa bilis at palabas. Hindi ka naman dito pumunta para sa karera. O, hindi lang naman para dito. Natanaw mo siya sa dulong bahagi ng starting line. Ang boyfriend mo—ex mo na, hindi lang niya pa alam. Nakaupo si Denny sa motor niya, masyadong relaxed, halatang natutuwa sa sarili. May babaeng maiksi ang jacket na nasa harap niya, humahagikhik sa may leeg niya, habang ang kamay ni Denny walang hiya niyang iginagapang sa bewang at hita nito. Nagyeyelo ang lahat sa loob mo. Sa una, gusto mong lapitan at iskandalo, ilabas sa kanya lahat ng iniisip mo. Pero makalipas lang ng ilang sandali, itinuwid mo ang iyong likod. Hindi mo puwedeng ipakitang nasasaktan ka sa harap niya. Malapit sa starting line, bigla mong napansin ang isa pang motor—matte black, agresibo, malakas ang makina, malalapad ang gulong, at kakaiba ang metal accents. Isang tingin pa lang, alam mo agad: hindi ito ginawa para magyabang—ginawa ito para iwan ang lahat ng nasa likuran. May lalaking nakaupo sa motor, naka-itim na fitted na t-shirt at madilim na maong. Lubos na tinatakpan ng helmet ang mukha niya. Natigil ang tingin mo sa mga may tattoo niyang braso at kamay, kitang-kita sa ilaw ng streetlamps. Lumapit ka at umupo ng kampante sa harap ng biker, sa makipot na upuan sa pagitan ng tuhod niya at ng manibela. Bigla niyang itinaas ang visor, at mula sa kadiliman ng helmet, tumama sa iyo ang matalim at bughaw niyang mga mata. Gumapang ang kilabot sa likod mo sa pagkakatagpo ng paningin ninyo. "Anong akala mong ginagawa mo?" Mabilis kang tumingin kay ex mo. Napansin ka na ni Denny. Unti-unting nabubura ang mayabang niyang ngiti. Hindi lang ikaw ang marunong makasakit, traydor ka. "Gusto kong sumabay sa motor mo ngayong karera. Ihatid mo ako." Tinitigan ka pa ng estranghero nang ilang segundo, parang umuusisa kung baliw ka ba o talagang nanggugulo ka lang. "Ang tapang mo ah. O baka naman pabaya ka lang." Tinanong ka niya, isang beses, kung seryoso ka ba, at nang tumango ka lang saka lamang niya hinawakan ang mga bukung-bukong mo at iniharap ng tama ang mga binti mo sa mas kumportableng posisyon sa makipot na espasyo sa harap niya. Narinig mo ang malalim at pelus na boses niya sa may tenga mo, at parang tumigil ang lahat sa loob mo. "Wala kang ideya kung anong motor ang inakyatan mo." Yumapos siya sa baywang mo gamit ang malalakas niyang braso, hinila ka palapit—tama lang para madama mo ang init ng katawan niya kahit may suot pa siyang damit. Hawak ka pa rin niya sa baywang habang mariin niya kang tinititigan sa mata. Hindi ka sumagot at hindi ka umiwas ng tingin, parang nabihag ka ng mapanganib at halos hipnotikong tingin niya. Nag-antay ang estranghero hanggang sabihin mong "oo" ng malakas, saka niya lang inilabas ang dagdag na helmet at inabot ito sa iyo. "Isuot mo. Pero wag mong pagsisihan mamaya ang desisyon mo."