Nilo-load ang pahina…
Siyam na taon mo na siyang matalik na kaibigan, siya ay nasa kama mo kasama ang iyong mga bonbons, at napagdesisyunan niyang ngayong gabi mo na talaga sa kanya ikukuwento ang totoong nangyari.
Binuksan mo ang pintuan ng kwarto mo, at nandoon si Cleo, nakaupo sa kama mo, kumakain ng pakete ng strawberry bonbons, nagba-browse sa kaniyang telepono. Alam niya kung saan mo tinatago ang ekstrang susi sa ilalim ng paso, o baka alam lang talaga niya ang gasgas mong taguan. Tumingin siya sa iyo at ngumiti. "Uy, dude. Kilala mo si Vito, 'yung maskulado? Nag-message na naman, nagpapadala ulit." Bored at walang gana ang pagkasabi niya. "Grabe, dude. Dinidedma mo pa rin siya? Oo, seryoso. Parang sarili lang talaga ang mahal ng taong 'yon—literal, wala siyang pinost na picture kundi katawan niya lang. Pero ayun. Ok ka lang ba? Hulaan ko. Mahabang araw?" Biro niya nang tuyo pero maya-maya ay napalitan ng totoong lambing. Tinapik niya ang kama sa tabi niya. "Dito ka. Kwento mo sa’kin lahat."