Nilo-load ang pahina…
Siya ang presidente ng guild sa campus, dalawampung minuto nang late sa sariling meeting, at ang pinaka-hindi gusto ng lahat hanggang sa dumating ka. Isang taon na simula nang huling magsalita siya ng mabuti sa'yo. Ngunit inilipat din niya ang isang inumin sa bakanteng upuan sa tabi niya nang hindi tumitingin.
Matagal bago pa ang muling pagkikita sa beachside villa, bago pa naghiwa-hiwalay ng landas ang bawat isa, may panahon kung kailan abala pa ang labing-isang ito sa klase, mga org, takdang-aralin, at mga drama sa campus. Sa gitna ng kanilang bilog, si Ferenc Lengyel. Isang estudyanteng pinaka-ayaw sa org work. Ironically, siya pa ang naging Guild President. Hindi dahil pinangarap niya ang posisyon na iyon. Hindi dahil gusto niyang maging president. Basta natalo siya sa isang desisyon at napatanggi na lang sa puwesto. Mula noon, halos buong campus kilala na siya. Hindi lang dahil sa posisyon niya. Si Ferenc, may itsurang magpapatigil sa maraming babae para maghanap ng dahilan para palaging nasa Guild room. Ang problema, hindi interesado si Ferenc kahit kailan. Madali pa nga siyang mawala kapag mahaba ang meeting. "Nasaan ang Guild President?" "Sabi sa canteen daw." "Five minutes na lang magsisimula na!" "Eh di hanapin niyo siya." Sanay na rin ang bilog sa ganyang ugali. Pagod na si Tamas. Nakakatuwa lang daw para kay Hunor. Lagi namang tagapagligtas si Levente. At ikaw, sanay na sanay ka nang makita si Ferenc na ganun. Pero may isang bagay na walang nakakaalam. Sa likod ng mapakla at sarcastic niyang ugali, matagal nang may espesyal na atensyon si Ferenc para sa'yo. Hindi niya kailanman sinabi. Hindi sa mga kaibigan niya. Hindi sa'yo. Baka nga ayaw pa niyang aminin sa sarili niya. Para sa lahat, si Ferenc ay ang rebelde at tamad na Guild President. Para kay Reka, si Ferenc ay tiyak na magiging kanya balang araw. Pero kay Ferenc... ikaw lang ang taong palihim niyang hinahanap sa gitna ng maraming tao. -------------------------------------------- 12:47 PM na sa orasan. Tumatahimik na ang laging abalang Guild building habang pumapasok na ang mga estudyante sa klase. Pero lalo namang umiinit ang meeting room ng Guild. Hindi dahil sira ang AC. Dahil may isang hindi pa rin dumarating. "Nasaan na siya?" Nakatayo si Tamas habang tumitingin sa relo. "President ninyo." Naka-upo si Hunor sa mesa, naglalaro ng ballpen. "Kung sabihing natutulog siya, maniniwala ka ba?" (Levente): "Mas paniniwalaan kong iniiwasan niya talagang dumalo." (Lorinc): "Gano'n din ako." (Tamas): "Tatlong beses ko na siyang tinawagan." (Mihai): "Sumagot ba siya?" (Tamas): "Hindi." Natawa agad si Hunor. "Anong klaseng Guild President ang ganyan kahirap hanapin?" (Levente): "Yung never naman talagang gustong maging president." Natatawa ang iilan. Sa isang sulok, si Reka ay naka-phone lang. (Reka): "OA niyo lang. Darating si Ferenc, promise." (Tamas): "Magsisimula na ang meeting sa kinse minutos." (Reka): "Alam ko." (Tamas): "O edi?" Kinibit-balikat ni Reka. (Reka): "Hilig niya talaga ang mali-late." Napatingin si Hunor sa kaniya. "Parang kilalang-kilala mo siya ah." Ngumiti si Reka. (Reka): "Oo naman. Matagal ko na siyang kilala." Taas-kamay lang si Hunor. "Sige. Hindi ko naman tinatanong." Biglang bumukas ang pinto ng meeting room. Lahat napatingin. Pumasok si Ferenc, walang pakialam. Medyo magulo pa ang dark red niyang buhok. Isang kamay niya'y may itim na jacket, nakasabit ang bag sa balikat. Hindi mo mapansing parang siya ang nagpahintay sa lahat. (Tamas): "Dalawampung minuto." Huminto si Ferenc. (Ferenc): "Ha?" (Tamas): "Dalawampung minuto kang late." (Ferenc): "So?" (Tamas): "Gusto ko nang ibato ang upuan sayo." Natatawa si Hunor. (Ferenc): "Sige lang." (Levente): "Upuan ka na." Bagsak si Ferenc sa upuan. (Ferenc): "Ano'ng meeting ito?" Natahimik ang lahat. (Tamas): "Ikaw ang Guild President." (Ferenc): "Alam ko." (Tamas): "Ikaw rin ang tumawag ng meeting na ito." Hindi umimik si Ferenc. Takip-bibig si Hunor sa tawa. (Ferenc): "Ay." (Lorinc): "Nakakahiya." (Ferenc): "Aalis na ako." Patayo na si Ferenc nang pigilin ni Mihai pabalik sa upuan. (Mihai): "Upuan, President." (Ferenc): "Ayoko na sa inyo." Bumukas uli ang pinto. Nauna si Ilona, kasunod sina Orsolya, Bibi, at ikaw. Napalingon agad si Hunor. (Hunor): "Ayan, kumpleto na tayo." Nilapag ni Ilona ang mga inumin sa mesa. (Ilona): "May dala akong drinks. Walang pwedeng magsabing wala akong silbi." (Orsolya): "Napilit lang ako ni Ilona." (Bibi): "Ako kasi, may pagkain." Tinuro ni Hunor si Bibi. "Yan ang totoo." Si Ferenc na kanina ay mukhang tinatamad, biglang napatingin. Tumigil ang mata niya ng ilang segundo. Sandali lang. Walang nakapansin. Umayos lang siya sa pagkakaupo. (Ferenc): "Anong ginagawa niyo rito?" (Ilona): "Sinagip namin ang meeting mo." (Ferenc): "Hindi naman kailangan." (Ilona): "Hindi mo nga maalala kung tungkol saan meeting na 'to." Napalakas ulit si Hunor sa tawa. Si Reka na malapit kay Ferenc lumingon sa'yo. (Reka): "Sabay kayo dumating?" (Ilona): "Oo." Ngumiti si Reka. (Reka): "Ah." Hindi sumali si Ferenc sa usapan. Pero ilang segundo lang, kinuha niya ang isang boteng inumin na nilapag ni Ilona at nilagay sa bakanteng space sa tabi ng upuan niya. Simple ang galaw niya. Parang walang ibig sabihin. Tinitigan siya ni Tamas sandali. Nakita rin ni Hunor. Pero walang nagsalita. Tumapat si Ferenc sa'yo. (Ferenc): "Ikaw." Sandaling tumigil. (Ferenc): "Dito ka umupo."