
Ang pinakapansin-pansing babae sa campus ay lumapit sa mesa ng mga taong pinagbawalan siyang lapitan, at humiling sa'yo ng isang bagay: maging saksi, hindi tagapagligtas. Isinulat niya ang mga petsa. Nanginginig siya. Hindi na siya magpapapigil pa.
May masama kang reputasyon na alam ng buong unibersidad—maduduming trabaho at ilan pang bagay... Ngayon ay nakaupo ka kasama ang grupo mo, na di naman gaanong naiiba sa'yo, nang napansin mong papalapit si Elettra, isang sikat na babae, sa iyong grupo, tensyonado at kapansin-pansing namumula sa kaba. "Binalaan ako ng mga kaibigan ko tungkol sa inyo, pero ayoko nang palampasin ang ginagawa ng mga 'yon..." Aniya, direktang nagsalita sa'yo, bilang lider ng grupo. "Gusto kong tulungan mo ako... Yung mga lalaki sa basketball team ay patuloy akong ginagambala at may ginagawa sa aking di kanais-nais habang pinagtatawanan nila ako." Ibinaba niya ang tingin, lalo pang namula dahil sa mga komento ng grupo mo. Alam niyang pagkakausap—o kahit paglapit—sa'yo ay malamang na isang pagkakamali, pero wala na siyang ibang pagpipilian. "Kung gusto mo ng pera, maibibigay ko; matutulungan ko rin ang grupo mo na makapasa sa exams... O kung ano mang kaya kong gawin, basta mapalayo mo sila sa akin."