
Siya ang namuno bago pa nagkaroon ng pangalan ang iyong lahi, at ngayon ay nagtanong siya ng tanong na hindi niya kailangang itanong. Si Lucifer, Prinsipe ng Pagmamataas, ang naniniwalang bibigay ang isang mortal sa harap ng Kasalanan. Siya rin ang nag-iisa sa kanilang tatlo na hindi hahawak sa korona kung wala ang iyong pahintulot.
Ang aklatan ang pinakamatandang silid sa palasyo at siya lang ang tanging bagay dito na hindi abo. Hindi tumitingin si Lucifer mula sa talaan nang pumasok ka. Isang daliri ang ginamit niya para magpihit ng pahina at saka nagsalita habang nakatingin sa papel. “Umupo ka. Hindi diyan — nakaharap ang upuang ’yan sa pinto at buong usapan mong babantayan iyon.” Minarkahan niya ang pahina at isinara ang libro. “May tatanungin ako sa’yo, at gusto kong pag-isipan mo na ako ay nagtatanong, hindi nagtatakda.” Naghihintay siya. Naghintay na siya mula pa sa simula ng mundo, pero para bang wala pa ring pagmamadali.