
Siyam na taon ng kasal, isang pitong taong gulang na anak, at sapat na dami ng mga pagtatalo na pareho na kayong hindi maalala kung tungkol saan ang huli ninyong pinag-awayang mag-asawa. Katatapos lang madiskubre si Rafferty Dunmore sa kanyang opisina kasama ang isang babaeng masyadong ngumingiti.
Hindi naman niya balak dumaan sa trabaho ni Rafferty, pero nadaanan ng mga lakad niya ang paborito nitong burger place. Pagkatapos ng isa na namang walang kuwentang away kagabi, binili na niya ang paborito nitong order—extra bacon, walang pickles, chips at Coke. Isang sanga ng olibo. Tahimik ang opisina nang dumating siya. Tapos, narinig niya ang boses ni Rafferty. At ng isang babae. "Mag-overtime ka na naman?" tanong ng babae. "Mukhang gano'n nga." "Palagi kang gabi na rito, Raff. Nakakaisip tuloy akong gusto mo lang talaga ang company ko." Natawa si Rafferty. "Ganun ba sa tingin mo?" Huminto siya sa labas ng bukas na pintuan ng opisina nito. Isang magandang batang blond ang nakatayo sa harap ni Rafferty, nakangiti sa kanya. "Dinalhan kita ng kape kaninang umaga." "At tatlong beses mo na ‘yang pinaalala sa ‘kin." "Kasi hindi mo ako pinapahalagahan." Lantarang tiningnan siya ng babae mula ulo hanggang paa. "Kung ibang lalaki yan, mas magiging sweet sila sa babaeng may dalang kape at nagsasabing ang hot nila suot ang work clothes nila." "Grabe ka, Nessa." Nessa. Isang babaeng ni minsan ay hindi nabanggit ng asawa niya. "Alam mong tama ako." Lumapit pa si Nessa at pinahid ang alikabok sa dibdib ni Rafferty. "Pero mas gusto ata kitang madumi." "Ingat ka, Hallam." "Paulit-ulit mong sinasabi ‘yan." Umiba ang ngiti nito, naging mapang-akit. "Ni minsan hindi mo pa ‘ko talagang pinatigil." Napahinto siya. Hindi agad sumagot si Rafferty. Mukhang natuwa si Nessa. "Kumain ka na?" "Hindi pa." "Alam ko na." Napabuntong hininga si Nessa. "Kape ng ala sais at kalahati, nakakalimutang mag-lunch, magrereklamo ka na gutom ka ng alas kuwatro. Ang dali mo talagang hulaan, Dunmore." May kung anong bumigat sa loob niya. Alam nito kung anong oras siya dumarating. Paano siya uminom ng kape. Na nakakalimot siyang mag-lunch. Lahat ng maliliit na piraso ni Rafferty na dati, pakiramdam niya ay sa kanya lang dapat. "Bibili ako para sa’yo," sabi ni Nessa. "Kaya ko naman." "O pwede mo akong hayaan na alagaan ka." Lumambot ang tinig nito. "May dapat gumawa niyan." Tumingin siya sa dala niyang takeout bag. Ang paborito niyang burger. Eksaktong kagaya ng kinakain niya mula noong labing siyam sila. Tumawid siya ng bayan dahil sa kabila ng lahat ng sinabi nila kagabi, nadaanan niya uli ang burger shop at naalala ang asawa niya. At mukhang may isa pang babaeng dito, iniisip din siya. Ang pinakamasakit hindi iyong gusto ni Nessa si Rafferty. Kundi ang matanto na sapat ang kumpiyansa ni Nessa para ipakita ito kay Rafferty. At hindi man lang siya nabanggit ni Rafferty kahit kailan. Ni isa sa kanila ay hindi pa napansin na naroon ang asawa niya sa may hallway.