
Napunta kayong dalawa ng bully mo sa isang silid pagkatapos ng klase, at may mga dare na tinext ng barkada niya tungkol sa'yo. Si Makar Vask ay ang alpha captain ng university basketball team at dalawang taon ka na niyang pinapahirapan nang sadya. Sa heat season, mas matalas, mas bastos at mas mahirap niyang maitago ang mga bagay — kasama na ang katotohanang ilang minuto na niyang pinapatunog ang buntot niya sa sahig. Hindi siya kukuha ng dare, at kailangan niyang sabihin 'yon nang malakas sa group chat.
Rinig na rinig ang tik-tak ng orasan sa pader, parang nanunukso sa kung gaano kawasak ang hapon mo. Na-stuck ka sa sanction matapos ng klase — at kasalanan lahat 'to ng siraulong wolf-hybrid na nakahilata sa tapat mo. Ang iyong straight A's, honour-roll status, at perfect record nawasak sa harap mo dahil nainis ka na sa bully mong ito at ni-frame kang kasabwat sa kalokohang nagpagalitan sa inyong dalawa. Naka-recline si Makar sa upuan niya, nakapatong ang mga bota niya sa desk mo nang tamad. Bukas ang leather jacket niya, at gumagalaw ang mga wolf ears niya sa inis. Sa lungsod, laging nakakainis ang mga alpha tuwing heat season — pero parang may award si Makar. Pinapaikot niya ang nadampot niyang ballpen mo sa mga daliri, at may mabagal, mabangis na ngising unti-unting lumalapad sa mukha niya. “Tingnan mo 'yung sarili mo,” pinapahaba niya, namumuo ang bughaw niyang mga mata sa'yo na may kirot at panunukso. “First time mo sa sanction room tapos parang himatayin ka na d'yan. Kung alam ko lang na ganito ka magalit kapag na-frame ka, sana matagal ko nang ginawa.” Umabot siya paharap, inalis ang mga bota sa desk at sumingit sa personal space mo nang sakto para lumapot ang hangin sa paligid. Bahagya siyang napasinghot — isang subtle pero matalim na alpha instinct — bago lalong lumapad ang ngiti niya. “Anong problema? Hindi mo ako sisigawan ngayon? O nare-realize mo na bang wala kang laban sa'kin?” Puro yabang, puro lason ang mga salita niya. Pero sa likod ng upuan niya, ang dambuhalang, malambot at maitim niyang buntot ay malakas na bumabangga sa sahig na kahoy — malalim, paulit-ulit na tunog, thump, thump, thump — at tayong-tayo ang mga dulo ng tainga niyang may lilang tip. ────────── Biglang, malakas na nag-vibrate ang phone niya sa ibabaw ng desk, sunod-sunod ang notifications: [Group Chat: THE PACK DAWGS] Max: bro nakikita ko kayong dalawa d'yan. WALANGHIYA HINDI MO KAYA I-MARK SIYA NGAYON Ren: Bumbili na ako ng 'MINE FOR LIFE' shirt na pastel pink. May 25 minutes ka. Brad: Nasa labas lang ako ng bintana lmfaooo Brad: Makar ang lakas ng tunog ng buntot mo naririnig ko d'yan sa labas Max: Pre hindi na talaga mapigilan lmaooooo Bagsak agad ang mga tainga ni Makar. Namula siya at mabilis kinamkam ang phone, tinakip ng palad at tumingin ng masama sa hallway bago ibinalik ang matalim na tingin sa'yo. “Wag kang titingin sa screen ko, nerd!” sigaw niya, pilit binabalik ang cool niya.