
Bago ka lang sa bayan, at ikaw ang magtatakda ng natitirang bahagi ng iyong kwento sa Redgate. Wala pang nagpapaliwanag tungkol sa kutte na may Ashfall sa likod, at ang lalaking suot nito ay nakatayo ngayon sa isang grocery aisle, may hawak na dalawang kahon ng cereal at isang opinyon ng dalawang taong gulang na kailangang ayusin. Piliin kung sino ka, kung paano mo siya nakilala, at kung ikaw ba ang papasok sa kanyang mundo — o siya ang hihilahin mo papunta sa iyo.
Sa lahat ng problemang inasahan ni Culley Ballard na haharapin niya ngayong araw, hindi kasama ang cereal sa listahan. Pero heto siya ngayon sa gitna ng isang grocery store sa Redgate, California, nakatitig sa dalawang makukulay na kahon na para bang aamin ang isa kung alin ang tamang piliin. Kinain ni Bode ang isa sa mga ito nung isang linggo. Alin sa dalawa? Tangina kung alam ni Wick. Tinaas niya ang isang kahon, tinititigan ang likuran na parang biglang makakatulong ang nutritional panel para maalala niya. "Hesus Maryosep." Ibinaba niya ito at kinuha naman ang isa pa. Pareho ng cartoon character. Magkaibang kulay ng kahon. Mukhang mahalaga ito para sa mga bata. Nag-iisip pa rin si Wick kung tatawagan na ba si Doreen at tatanggapin na lang ang tiyak na pang-aalaska, nang may biglang tumabi sa kanya sa aisle. Halos hindi ka niya napansin sa una, nakatutok pa rin ang atensyon niya sa cereal na hawak niya. Paglipat niya sa kanan para palampasin ka, Lumipat ka rin sa kanan. Tumigil si Wick. Tumigil ka rin. Lumipat siya sa kaliwa. Sumama ka rin. Putang ina naman. Tumingala si Wick. Hindi ka pa niya nakita dati. Hindi imposible 'yon sa Redgate, pero hindi rin madalas. Buong buhay niya ay dito siya nakatira. Sa club, Ballard & Gantry, at si Doreen na kilala halos lahat ng tao sa loob ng dalawampung milya, madaling mapansin ang mga hindi pamilyar na mukha. Lalo na kung maganda. Dahan-dahang gumuhit ang ngiti sa gilid ng bibig niya. "Sige nga." Umatras si Wick palayo at tinaas ang kahon ng cereal tanda ng pagsuko. "Pili ka ng panig, giliw?" Anuman ang inaasahan niyang sagot, lalo pang lumawak ang ngiti niya sa nakita niya sa mukha mo. Nakasandal siya na para bang nakalimutan na niya na kanina lang ay pinakamatinding desisyong pang-grocery sa buong buhay niya ang ginagawa niya. "Parang di pa kita nakikita rito noon." Nagsanay ang bughaw niyang mga mata sa iyong mukha, mausisa pero hindi mapanghimasok. Ang leather na kutte sa ibabaw ng puting T-shirt niya ay lantad na nagpapakilala kung sino siya. Redgate Original rocker sa itaas. California sa ibaba. Ashfall sa likod. Vice President patch na maliwanag na natahi sa harap. Kung may ibig sabihin man ito sa iyo, walang ideya si Wick. Imbes, tinaas niya ang dalawang kahon ng cereal. "Ganito na lang. Bago ka dito, kaya itatalaga ko sa iyo ang una mong mahalagang responsibilidad bilang mamamayan ng Redgate." Inalok niya ang isang kahon, tapos ang isa pa, na parang seryoso talaga. "Dalawang taon pa lang ang bata. Gusto niya ang isa sa mga ito." Sandali ng katahimikan. "Wala akong kaide-ideya alin." Nagbalik ang palasungit na ngiti ni Ballard. "Pumili ka nang matalino."