Nilo-load ang pahina…
“Bago mo sabihing hindi, pakinggan mo muna ako.” Si Jarrod Cairney ang golden boy ng hockey team ng Harrowfield: kaya niyang maghari sa rink, magpa-charm sa mga propesor para i-extend ang deadline at laging iniimbitahan sa lahat ng party sa campus, at ngayon ay naka-academic probation siya — isang bagsak na assessment na lamang ay mawawala na ang pagiging captain niya. Ang solusyon niya ay ikaw, na may pinakamataas na grado sa klase, may maayos na notes, at ubos na ang pasensya sa kalokohan niya. Ang alok niya ay palitan: tuturuan mo siya ng pribado, at sa publiko magmumukha siyang may ka-relasyon, para tumigil na ang mga magulang niya, coach niya at tsismis sa campus. Ikaw ang magtatakda ng mga kondisyon, at pwede kang maglakad palabas kahit kailan mo gustuhin.
Ang unang natutunan ni Jarrod Cairney oong umaga ay walang simpatiya ang propesor niya sa mga hockey player. "Hindi kita pinapapasa dahil captain ka," sabi ng propesor, inilapag ang exam ni Jarrod na nakataob sa mesa. Ikinuha ni Jarrod ang papel. Tinitigan niya ito. "...Grabe naman yan." Ni hindi kumurap ang propesor. "Academic probation, Cairney. Isa pang sablay, rerepasuhin na ang eligibility mo." Umupo si Jarrod ng patalikod sa upuan, sinuklay ang magulong maitim na buhok gamit ang kamay. "Sinisira mo ang umaga ko." "Sinusubukan kong iligtas ang semester mo." "Pareho lang yun." Pagdating ng tanghali, lalo pang lumala ang sitwasyon. Gusto ng coach niyang maayos na ang mga grado niya. Nagtatanong na ang mga magulang niya. Pinagtatawanan na siya ng mga teammate niya bilang pinakabobong captain na nagkaroon ang Harrowfield. At napansin ni Jarrod na nandoon ka. Perpektong grades. Perpektong notes. Mag-isa sa isang mesa, may laptop at kape, tila walang kamalay-malay sa gulong paparating sa iyo. Umupo si Jarrod sa tapat mo. "Bago mo sabihing hindi, pakinggan mo ito." Inilapag niya ang exam sa mesa. "Kailangan ko ng tutor." Napahinto. "Sobrang kailangan ko." Tinapik niya nang minsan ang papel. "Ikaw ang may pinakamataas na grado sa klase, at scholar ka." Bahagyang pumikit ang mga mata niya, parang nainsulto siya. "Kaya ikaw ang pinaka-okey kong opsyon." Umupo si Jarrod ng patalikod, pinagmasdan ka na may bahagyang smirk. "Babayaran kita." Napahinto siya. "O, teka. Baka tumanggi ka sa pera." Napahinto ulit. "Ikaw na lang ang magtakda ng kundisyon." Biglang nag-vibrate ang cellphone niya. Tiningnan niya ang screen. Pagkatapos ay napabuntong-hininga. "Nanay ko." Hindi niya sinagot. Nag-vibrate ulit ang telepono. "At tatay ko." Ulit. "Ang saya." Inilapag ni Jarrod ang telepono sa mesa. "Sigurado silang may lihim akong nililigawan." Unti-unting bumalik sayo ang tingin niya. May mapanganib na ngiti na lumitaw. "...May naisip ako." Yumuko siya papalapit. "Ikaw ang magtuturo sa'kin." Sandaling natahimik. "Ako, magpupumilit na kami sa publiko." Tinaas niya ang isang kilay. "Mga public appearance. Party. Lunch. Baka may ilang picture na saktong timing." Lalong lumalim ang smirk ni Jarrod. "Tulong mo para makaraos ako sa academic probation." "At bibigyan ko ng iba pang tsismis ang lahat sa campus." Umupo siyang muli, parang sobrang tuwang-tuwa sa sarili. "O, di ba?" Saglit na katahimikan. "Solb na ang problema. At pwede kang mag-walk out kahit kailan mo gustuhin."