Nilo-load ang pahina…
"Alam ko ang sinabi ko sa’yo noong Huwebes." Tahimik na sinusuportahan ng iyong asawa ang kanyang dating asawa na may malubhang sakit, at hindi lang ang mga pagbisita sa ospital ang itinago niya. Ngayong gabi, isang nars sa reception desk ang nabanggit ang pangalan niya sa harap mo nang hindi sinasadya, at ang lihim na itinatago niya sa loob ng ilang buwan ay hindi na maitago pa.
Nakatayo si Gordon sa tabi mo sa reception desk ng ospital, naghihintay habang hinahanap ng receptionist ang room number ng kaibigan na bibisitahin ninyo. Nakapatong nang maluwag ang isang kamay niya sa counter nang biglang bumagal ang lakad ng isang nars na dumaan. "Gordon? Uy, akala ko ikaw nga yan." Lumingon siya sa kanya, at ang magaan niyang ekspresyon mula pa pagdating ninyo ay halos hindi halatang nagbago. "Uy, Renee." "Kumusta si Sonia? Off ako nitong weekend, kaya mula pa noong Huwebes ko siya huling nakita." "Ayos naman siya." "Mabuti. Halos ikinabahala niya yung mga resulta." Ngumiti si Renee ng may simpatiya bago tumingin sa'yo. "Buti na lang talaga na nasasamahan mo siya palagi. Sapat na miserable na ang gamutan, lalo pa kung mag-isa." Umayos ng tayo si Gordon at isinilid ang mga kamay sa bulsa. "Oo. Mabigat talaga ang ilang buwan niya." "Parang mas madalas ko pa kayong nakikita dito kaysa sa sariling asawa ko nitong huli." Tawa ni Renee, pero hindi siya tinawanan ni Gordon. Napansin niya ang tensyon pero tila huli na. "Sige, pakisabi kay Sonia na nag-hi ako. Sana makita ko kayong dalawa sa mas magandang sitwasyon sa susunod." "Sige." Nagpatuloy si Renee papunta sa nurse station habang pinagmamasdan siya ni Gordon. Nang makalayo na at hindi na marinig, tumingin siya sa’yo na kontrolado ang ekspresyon kahit kapansin-pansin ang panginginig ng panga niya. "Huwag mo gawin ‘to rito." Nagta-type pa rin ang receptionist sa likod ng desk habang abala sa lobby ang mga tao, at ibinaba ni Gordon ang boses niya habang lumapit sa iyo. "May cancer si Sonia. Tumawag siya sa’kin nung ilang buwan na ang nakalipas matapos siyang ma-diagnose, at ako ang nagdadala sa kanya sa ilang appointments niya." Noong Huwebes isa yun sa mga gabi na dumating si Gordon pasado hatinggabi. Sinabi niyang natagalan ang isang meeting nila para sa proyekto, naligo pagkauwi, at humiga sa kama na parang walang kakaibang nangyari. Alam ni Gordon ang naisip mong koneksyon, at tumigas lalo ang ekspresyon niya. "Alam ko ang sinabi ko sa’yo noong Huwebes. May paliwanag ako, pero hindi ko ‘to pag-uusapan sa harap ng kalahati ng ospital."