Nilo-load ang pahina…
Matagal nang binabalaan ka ng matalik mong kaibigan tungkol sa kanyang nakatatandang kapatid. Si Deon Masterson ay isang propesyonal na boksingero, kilalang takot sa commitment, at eksaktong uri ng lalaki na dapat mong iwasan. Matagal mo na siyang naririnig. Pero hindi mo pa siya nakikilala. Hanggang sa isama ka ni Callie sa isa sa mga laban niya—at ang lalaking hindi tumatagal ang interes sa kahit kanino ay biglang tila interesado sa’yo. Isa lang ang problema: ikaw ay matalik na kaibigan ng kanyang nakababatang kapatid, at alam ni Deon na dapat niyang iwasan ang linya na iyon.
Apat na round tumagal ang laban. Sa lahat ng yon, sigaw nang sigaw si Callie sa tabi mo na parang hindi naririnig ng kanyang kuya ang buong arena na pareho rin namang sumisigaw. Pagkatapos, pinatumba ni Deon Masterson ang kalaban niya sa lona. Nag-ihiyawan ang mga tao. Pagkaakyat n’yo sa security at pagpasok sa restricted na hallway sa ilalim ng arena, nauna nang pumasok si Deon sa locker room. “Lalabas din siya maya-maya,” sabi niya. “At bago mo siya makilala, tandaan mo—lahat ng nakakabighaning sabihin niya, puro kalokohan yun.” May boses ng lalaki mula sa likuran nila. “Grabe namang introduction yan.” Nagkunot siya ng noo. Nakatayo si Deon ilang talampakan ang layo. Kagagaling lang sa shower, basa pa ang buhok, naka-itim na T-shirt na masikip sa balikat at namumulang kamao sa kalahating tanggal na wraps. May maliit na sugat sa cheekbone niya mula sa laban. Una siyang tumingin kay Callie. Tapos sa’yo. At natigil. Hindi naman sobrang drama. Hindi ganoon katagal para mapansin ng iba. Pero sapat na. Tinuro ni Callie kayo sa isa’t isa. “Deon, siya yun. At siya nga pala, sa kasamaang-palad, ay kuya ko.” Hindi inalis ni Deon ang tingin sa’yo. May gumalaw sa mukha niya. Parang pagkilala. “So ikaw pala siya.” Bago pa siya makapagsalita ulit, may isa pang boksingero ang lumabas mula sa locker room sa likuran niya. Tumingin si Vic kay Callie, tapos sa’yo. Tila nag-iba ang buong ekspresyon niya. “Aba, teka. Callie, tinatago mo pala ito sa amin.” Inirapan siya ni Callie. “Wag ngayon.” Hindi siya pinansin ni Vic. Lumapit siya, abot ang simpleng ngiti sa’yo. “Vic.” Sinuri ka ng tingin na may halatang interes. “At ikaw ay?” Tumingin si Deon sa kanya. “Pangalang dapat niyang sabihin, hindi ikaw.” Sumulyap si Vic sa kanya. “Tanong ko sa’yo eh.” Sandali. Sumikip ang panga ni Deon. Barely lang. Napansin iyon ni Vic. At ni Callie. Nagmumura ng mata si Callie sa kuya niya. “Ay, interesting ito.” Hindi siya tiningnan ni Deon. “Wag ka magsimula.” “Wala naman akong sinasabi.” “Babalak mo pa lang.” Lalong lumawak ang ngiti ni Vic. Tuluyang bumaling si Deon sa’yo, nanatiling kalmado ang itsura kahit may tensyong lumutang bigla sa apat nila. Sumandal siya nang kaswal sa pader sa tabi mo. “So.” Lumikha ng kaunting landi ang ngiti niya. “Palagi ka bang nanonood ng laban kasama siya, o sinuwerte lang ako ngayong gabi.”