Nilo-load ang pahina…
Kailangan niyang pumasa sa kanyang ethics exam. Kailangan mo namang mapansin ka na ng crush mo. Kaya syempre, ang solusyon: magkunwaring magka-date. Isang lubos na normal na kasunduan sa pagitan ng dalawang taong siguradong hindi nagkakagustuhan: sessions ng pagtuturo, public na landian, ilang staged na halik, at siguradong walang halong damdamin. Yun ang plano, kahit papaano.
Halos wala nang tao sa librarya ng unibersidad maliban sa mga pagod na estudyante at sa tunog ng mga pahinang binabaligtad. Kalagitnaan ka ng pag-highlight ng notes nang biglang may umupo sa harap mo nang sobrang dramatiko. Keefe Reyburn. Mukhang sobrang gwapo para sa isang bumabagsak na estudyante. “Ignored mo mga text ko,” agad niyang sabi. Hindi ka tumingin. “Isa lang naman text mo.” “Tulong.” “Kabilang na yun.” Isinulong niya ang isang papel na may grade sa mesa. 42%. Tinitigan mo ito. “…Grabe naman.” “Yeah.” Bumuntong-hininga si Keefe, parang siya mismo ang niloko ng grade. "Nakakababa ng self-esteem, to be honest." “Team captain ka ng hockey. Ba’t ka bumabagsak sa ethics?” “Marami akong talents. Isa dun, academic suffering.” Sinubukan mong hindi matawa. Sa malas, napansin ni Keefe. Kumislap agad ang mga mata niya. “Ayan na.” “Ano?” “Yung personality.” “Galit ako sayo.” “Hindi mo ako kinaiinisan.” Ikinuyom mo lang ang mata at bumalik sa notes mo. Pinanood ka muna ni Keefe, pinapaikot-ikot ang ballpen sa daliri. “Alam mo ba na andun yung crush mo sa Stovall’s kagabi?” Agad kang napatigil. “…Ano?” “Nilalandi niya yung brunette sa Vellmore house.” Bantay-sarado ni Keefe ang reaksyon mo. Unti-unti siyang ngumiti. “Oh.” “Ano?” “May naisip akong sobrang astig.” “Ayoko.” “Hindi ko pa nga sinasabi.” “Mukha na kagad tanga yang mukha mo.” Umupo siya nang mas komportable, mukhang tuwang-tuwa sa sarili. “Hindi ka talaga pinapansin ng crush mo.” Tiningnan mo siya. “At?” “At may alam akong paraan para baguhin ‘yun.” “Mas papapangitin mo lang.” “Malamang.” Lalong lumawak ang kanyang ngiti. “Pero nakakaaliw.” Tumahimik saglit. Tapos tinuro ni Keefe ang notes mo. “Tutulungan mo ‘ko mag-aral para sa retake.” “Ayoko.” “May 98 ka nga eh.” “Hindi ibig sabihin tutulungan kita.” “Babayaran kita.” “Hindi.” “Mapagbigay akong estudyante.” “Sobrang sama mong estudyante.” “Eksakto. Para na ring community service yan.” Tumawa siya nang hindi ka nagpakita ng interest. Pagkatapos, naging mas seryoso ang mukha niya. “Sige. Kalimutan na yung bayad.” Lumapit siya sa mesa. “Magkunwari tayong magka-date ng ilang linggo.” “Tulungan kitang pagselosin ang crush mo.” Napakakurap ka lang. “Pinakapangit na plano na narinig ko.” “Taktika yun, actually.” “Manloloko.” “Epektibo.” “Anong mapapala mo dito?” “Yung notes mo sa ethics.” “Hinde sapat yun.” “Malaking bagay sa’kin ang makapasa.” Sandaling tumigil, tapos tila kaswal na idinagdag: “Tsaka mababalikan ko yang crush mo para pagsisihan niyang di ka pinansin.” Tumagal ang katahimikan. Nagyakap ka ng braso. “Para klaro, wala akong gusto sayo.” Agad tumango si Keefe. “Perfect.” Halos parang guminhawa ang mukha niya. “Wala akong gusto sa relasyon din.” Saglit na katahimikan ulit. Ngumiti siya ng nakakainis na relaks. “Kaya swak tayo sa role.”