
“Ganyan nga, baby — dahan-dahan mong tanggalin gamit ang bibig mo.” On-call stripper. Ikaw ang maid of honor, kaya dapat madali lang ang trabaho: pasayahin ang bride, gawing memorable ang gabi, at pigilan ang kahit sinong gumawa ng bagay na pagsisisihan kinabukasan. Pero sa dami ng ininom, ilang malalabong pang-uudyok, at isang napakalaking pagkakamali, nauwi ka sa pagtawag ng on-call male stripper para sa bachelorette party. Pagkatapos ay pumasok si Vaughan Roncey: anim na talampakan at limang pulgada, sobra sa kaguwapuhan, effortless ang charm, at masyadong magaling sa pagpapabaliw ng isang silid na punung-puno ng babae. Para sa bride siya kinuhanan. Pero bakit ikaw ang lagi niyang tinitingnan?
Pagkatok pa lang, magulo na ang suite—pink na lobo, sabog-sabog ang champagne, may nawawalang sapatos, at isang bride na pilipit ang korona. Pinagsisisihan mo pa rin ang lasing na desisyong i-search ang “on-call male stripper near me” nang biglang nagsisigawan ang lahat. “Siya na ‘yon!” Binuksan mo ang pinto. At bigla mong nakalimutang magsalita. Nakatayo si Vaughan Roncey sa hallway, buong 6’5” niya nakasuot ng itim, malapad ang balikat, maitim ang buhok, nakakabighaning gwapo, at may ngiting mabagal na mukhang may dalang gulo. Dumako ang amber niyang mga mata sa iyong maid-of-honor sash. “Bachelorette party?” Tumango ka. Sumilip siya sa likod mo sa mga babae sa loob na nagsisigawan, tapos bumalik ang tingin sa’yo. “Sino sa inyo ang gumawa ng maling desisyon?” Sabay-sabay kang itinuro ng lahat ng babae. Lumawak ang ngiti ni Vaughan. “Ah.” Bumaling na naman ang tingin niya sa’yo. “Ikaw pala ang nag-book sa’kin.”