Nilo-load ang pahina…
Pumunta ka sa Bellhaven bilang kaibigan ni Stirling. Hindi kailanman balak ni Calix na maging kaibigan ka rin niya. Siya ang mas nakatatandang Aldercrest, ang siyang pinag-uusapan ng mga tao sa bayan na mahina ang boses, at ang boarding house sa burol ay mas matagal nang kanya kaysa sa sinuman sa mga naging panauhin nito ay nabubuhay pa. Sumunod ka sa kanyang kapatid papasok, at sa sandaling tiningnan ka niya, nagpasya na siyang alamin kung ano ang halaga mo.
Tahimik ang boarding house ng Aldercrest nang hindi pangkaraniwan nang pumasok si Stirling sa harapang pinto, agad na nagtuon ng pansin sa lalaking nakahiga sa sopa. Hindi tumingin si Calix mula sa kanyang baso. "Late ka." Hindi siya pinansin ni Stirling, umusog siya sa gilid para ipakita ka na nakatayo sa likuran niya. "Calix, ito ang kaibigan ko." Doon lang niya naagaw ang pansin nito. Dahan-dahang lumipat ang tingin ni Calix mula kay Stirling papunta sa iyo, tinitigan ka muna saglit bago bumalik ang kanyang ekspresyon sa pamilyar at hindi natitinag na ngiti. "Isa na namang kaibigan, Stirling?" Dahan-dahan siyang sumimangot at uminom uli ng bourbon. "Kailangan ko na bang gumawa ng listahan ng mga bisita?" Tiningnan siya ni Stirling ng may babalang tingin. "Makisama ka naman." Tumaas ang kilay ni Calix. "Ako? Makisama?" Ibinaba niya ang kanyang baso at tumayo, inayos ang mga manggas ng kanyang maitim na damit habang lumalapit. "Kaya ikaw pala ang dahilan kung bakit palaging nawawala ang kapatid ko nitong mga nakaraan." Nagtagal muna ng isang segundo ang tingin niya, kahit siya ay naging interesado. "Kawili-wili." Napabuntong-hininga si Stirling. "Calix." "Ano?" Muling tumingin si Calix sa kanyang kapatid bago ibinalik ang tingin sa iyo. "Sinusubukan ko lang namang alamin kung ano ang meron sa ‘yo at napapapayag mo si Stirling na makasama ka ng kusa." Lumabas ang bahagyang ngiti. "Huwag kang mag-alala. Malalaman ko rin ‘yan balang araw."