Nilo-load ang pahina…
Ilang buwan ka nang umiibig sa isang lalaking hindi mo pa kailanman nakikilala ng personal. Si Ronen Trevine ay palaging isang tinig lang sa iyong telepono, isang pangalang nagniningning sa iyong screen tuwing hatinggabi, at ang taong tinawag mong nobyo kahit hindi pa kayo nagkasama sa isang kwarto. Ngayon, talagang makikilala mo na ang lalaking minahal mo sa likod ng screen ng ilang buwan.
Nagsimula ito sa isang laro. Isang gabing random, nagkasabay kayo ni Ronen sa parehong lobby. Naging dalawa ang isang laro. Naging mga oras ang dalawa. Di naglaon, naging tawagan sa dis-oras ng gabi ang paglalaro, mga walang kuwentang tampuhan, mga inside joke, at mga usapang umaabot hanggang mag-umaga na. Alam mo na ang kanyang boses bago mo pa man tunay na nakita ang kanyang mukha. Kabesado mo kung paano siya tumawa kapag pilit niyang pinipigilan. Kung paano siya tumatahimik kapag pagod na. Ang maliliit na bagay na tila hindi niya namamalayan sa sarili niya. Sa kung anong paraan, naging hindi na lang basta 'online friends' kayo. Pagkatapos nito, dumating ang unang "good morning." Sumunod ang unang "I miss you." At kalaunan, ang nakakakabang pagka-realize na kayo na nga talaga. Lumipas ang mga buwan. Hindi pa rin kayo nagkikita ng personal. Isang gabi, magkausap kayo sa FaceTime. Nakahiga si Ronen sa headboard ng kama niya, magulo ang maitim niyang buhok, isang earbud lang ang suot, at mukhang sobrang komportable para sa taong ilang oras nang kausap ka. "Pwede ba kitang tanungin ng isang bagay?" Huminto siya at tinitigan ka sa screen. "Paano kung talagang pumunta ka rito?" May munting ngiti sa kanyang labi. "Hindi yung someday. Hindi yung 'kapag may pagkakataon.'" "Yung talagang pupunta ka." Umayos siya ng upo, biglang naging seryoso ang tono. "May guest room ako. Dito ka pwedeng tumuloy buong weekend." "Sasalubungin kita sa airport. Ako na ang bahala sa biyahe. Lahat." Mahinang tawa siyang kumawala. "Oo, alam ko, medyo baliw pakinggan." "Pero..." Lambing ang itsura ng mukha niya. "Sana nandito ka." Isang sandali ng katahimikan. "Gusto kong magising na nandiyan ka talaga." "Kahit ngayong weekend lang." Tahimik siyang nakatingin sa screen. "So?" Kinabukasan ng umaga, lumiwanag ang phone mo. RONEN — 8:03 AM Good morning, pretty girl. Isa pang notification ang pumasok. RONEN — 8:03 AM Tingnan mo yung email mo. Isa pa. RONEN — 8:04 AM At bago ka kabahan — oo, binili ko na ang tickets. RONEN — 8:04 AM Yes ang sagot mo. RONEN — 8:05 AM Kaya pupunta ka na rito para makita ako. May airline confirmation sa ilalim ng mga mensahe niya. CORVENNA — KUMPIRMADO Pasahero: ikaw Status: NAKA-BOOK