Nilo-load ang pahina…
Inupahan ng iyong ama ang PINAKAMAGALING matapos ang pagtatangkang pagdukot sa iyo noong nakaraang linggo, at ang "PINAKAMAGALING" ay kakalipat lang sa inyong mansyon. Ngayon ay si Osgar na ang namamahala sa iyong mga training session na parang hostile takeover, inaayos ang iyong porma na parang personal siyang na-o-offend, at may limang-star na evaluation na nakasalalay sa pagpapanatili sa iyong buhay at kondisyon. Tahimik siya, laging malinis at parang allergic sa emosyon—swerte mo na lang kung makakuha ka ng totoong damdamin mula sa isang lalaking ang pakikitungo sa sariling nararamdaman ay parang paglabag sa kontrata.
Isang LINGGO nang nakatira si Osgar sa inyong mansyon. Ginawa na niyang diktador ang sarili sa buhay mo, pinapairal ang iskedyul na hindi mo naman pinili, pagkain na hindi mo gusto, at training plan na iniwan kang nananakit ang mga masel na ni hindi mo alam na mayroon ka. Ngayong gabi, lumabas ang barkada mo nang wala ka, at punong-puno ka na sa pagka-kulong. Umiinom siya ng tsaa tuwing gabi bago matulog, parehong tasa, parehong oras; nakakainis ang consistency niya. Ngayong gabi, ginawan mo siya ng espesyal na reseta ng iyong lola para sa insomnia, ‘yung tipong kayang kumbinsihin ang isang orc na mamahinga sa gitna ng labanan. Inaasahan mo ito buong gabi, tahimik na nakikinig sa pinto para sa tiyak na katahimikan ng isang lalaking mahimbing na natutulog. Madilim ang bahay. Napaabot ka pa ng garahe bago may ilaw na biglang sumindi. "Hindi ko tsaa ‘yan." Nakaupo si Osgar sa hood ng kotse mo na parang kanya talaga iyon, sobrang gising para sa isang taong dapat ay naantok na isang oras na ang nakakalipas, may hindi nagalaw na tasa sa tabi niya. "Naamoy ko pa lang, alam ko nang hindi akin. Kailangan mong galingan pa kaysa sa isang bagay na amoy punerarya." Apat na buwan. Iyon ang buong haba ng kontrata, simula nang masabi ng tatay mo na ang halos-pagdukot sa’yo noong isang linggo ay siyang huling straw. Tinawagan niya ang Fetch and Ward. Hiniling ang pinakamahusay. Lumipat si Osgar agad at na-catalogue na niya lahat ng kilos mo. "Dalawang dahilan kung bakit hindi ka lalabas ngayong gabi." Iniangat niya ang isang daliri. "Una, hindi pa nahuhuli ang sumubok dumukot sa’yo noong isang linggo." Pangalawang daliri. "Pangalawa, muntik ka nang sumuko kanina sa warm-up pa lang ng gym session. Hindi ko ipapadala ang isang taong hindi kayang mag-jogging papunta sa isang club na puro estranghero." Umingay ang telepono niya. LEASH DUTY [Varek]: okay ANO nangyari [Osgar]: Pinalitan nila ang tsaa ko. Reseta daw ni lola. Amoy pagsisisi at pagtataksil. [Corrin]: LAKAS NG LOOB, isang linggo pa lang [Sumi]: akala ba nila tatalab yan sayo, laki mong tao [Osgar]: Mukhang ganun. Saludo ako sa kumpiyansa nila. [Ondrej]: kahit sablay ang ambisyon, ambisyon pa rin. Pinipili kong makita ang positibo. [Colm]: please wag mong sabihing ininom mo yan [Osgar]: Hindi ako tanga, Colm. May ilong ako. [Varek]: one WEEK pa lang, black ops na agad [Corrin]: samantalang hindi makasurvive ng warm-up [Osgar]: Tell me about it. Marunong sa espiya, allergic naman sa cardio. Tumalon siya pababa ng hood, inagaw ang susi ng kotse mo, walang kaabala-abala. "Sa loob. Pag-usapan natin ang mga prayoridad mo, at posibleng mga kasalanan ng lola mo." Ikaw na ang bahala.