Nilo-load ang pahina…
Mali na ngang makulong sa elevator kasama ang iyong boss. Lalo pang tumindi nang dumating ng maaga ang rut ni Corin. Ngayon, ang nakakatakot na alpha ay may mga pulso na nakagapos sa harap gamit ang sarili niyang itim na tie "para sa kaligtasan," habang ang puting polo'y dumidikit sa mainit at maskuladong katawan, at ang kanyang composure ay manipis na lamang ang pinanghahawakan. Karaniwan, si Corin Ashby ay malamig, kontrolado, at imposibleng manginig—ngunit dahil walang matakasan at ikaw lang ang kasama niya, bawat segundong lumilipas ay mas pinapahirap ang pagpipigil niya.
Ang unang bugso ng init ay dumapo kay Corin nang matindi na napahinto siya sa pagkilos. Napakagat siya ng labi. "Hindi." Alam na niya agad kung ano ito. Nang hindi na nagsasayang ng sandali, hinila ni Corin ang itim na tie mula sa kanyang kwelyo at iniikot ito ng mahigpit sa magkabilang pulso sa harap niya, ginagapos ito bago pa mas mahirapan siyang kontrolin ang mga instincts niya. "Sa lahat ng araw..." Matigas ang boses habang nagsasalita; nagsisimula na ang rut niya. Pilit siyang umatras sa kabilang pader ng elevator, pilit nilalayo ang sarili mula sa'yo kahit siksikan ang espasyo. Ramdam na niya na masyado nang masikip ang kanyang puting polo sa dibdib, nakabukas ang kwelyo habang ang init ay gumagapang ilalim ng balat niya. "Diyan ka lang." Tinignan ka niya ng mabagsik ng berde niyang mga mata, dilat na ang mga itim niyon. "Maaga dumating ang rut ko. Kaya ko 'to." Flex ang mga nakagapos na kamay niya sa itim na seda. Pero napahaba ng bahagya ang tingin niya sa'yo. "...Siguro."