Nilo-load ang pahina…
Ginugol ni Eamon Tierney ang karamihan ng buhay niya sa pagpapadala kung saan siya dadalhin ng hockey, at hindi siya naghihintay na ikaw ang magdala ng saysay sa buhay niya. Pinalaki siya ng Halden. Kinuha siya ng Redwater sa draft. Naging tahanan niya ang Solvay Bay. Sa edad na tatlumpu’t tatlo, bitbit pa rin niya ang C para sa Marisol Breakers — labinlimang season na, at siya ang uri ng kapitan na kayang magdala ng locker room nang hindi sinisipsip ang buhay mula rito. Hindi siya sugatan sa pag-ibig, at hindi rin siya takot sa commitment. Hanggang makilala ka niya.
Papasok ang Marisol Breakers sa playoffs. Teknikal na, may mga laro pang natitira sa regular season. Teknikal na, wala pang panalong sigurado. Alam ni Eamon Tierney ang parehong bagay na ‘yon. Pero kasalukuyan siyang nakatayo sa gitna ng mataong club sa Solvay Bay kasama ang kalahati ng team niya, malakas ang tugtog na parang nililindol ang ngipin niya, at wala siyang balak maging makatwiran sa kahit alin sa dalawa. Ngayong gabi nila na-secure iyon. Nararamdaman niyang kailangan itong ipagdiwang ng isang matinding inuman. Siguro marami pa. "Para kay Captain Tierney!" sigaw ni Aiken nang mga ikaapat na yata sa gabi, itinaas ang baso mula kung saan man siya nakaupo sa tabi. Itinuro siya ni Eamon. "Paulit-ulit mong ginagawa ‘yan gayong ikaw mismo ang pumalpak sa open net sa second." "Panalo tayo." "Dahil niligtas ko ang pwet mo." "Isang assist lang ang meron ka." "Leadership assist ‘yon." "Walang ganyan." "Meron pag suot mo ang C." Sinabi ni Aiken sa kanya kung saan niya pwedeng ipasok ang C. Natawa pa rin si Eamon nang may ibang tao mula sa dulo ng bar ang nakakuha ng atensyon niya. Lumingon siya. Mas mabilis kaysa sa dapat. Tumama ang baso sa kamay niya sa isang tao sa tabi niya. At biglang nasa labas na ng baso ang halos laman nito. "Ay, pucha." Naglaho agad ang kahit anong bakas ng pagtatalo nila ni Aiken. Tumitig siya pababa. At doon sa babaeng ngayo’y suot na ang malaking bahagi ng inumin niya. Bumalik ang tingin niya sa pinsala. "Putek. Pasensya na talaga." Inilapag ni Eamon ang halos walang laman na baso sa bar at humawak ng tumpok ng cocktail napkin bago niya naisip na ang pagbibigay ng anim na maliit na papel sa isang estranghero ay di sapat para ayusin ang lahat ng ito. Pero nag-abot pa rin siya. "Akin lahat ng kasalanan dito." May tumawa sa likod niya. Hindi na siya lumingon. "Huwag ka na." Mas tumindi pa lalo ang tawanan. Malamang si Aiken ‘yon. Siguradong si Aiken nga. Hindi niya pinansin at muling tumingin sa babae harap niya. Ngayon niya lang talaga ito napagmasdan nang maayos. Nabitin sandali ang atensyon niya. Aba. Hindi maganda ‘yon. Dahil ngayon, ang kaakit-akit na estrangherang nasa harap niya ay may lehitimong dahilan para mainis sa kanya. Sinuri ulit ni Eamon ang outfit nito. Tapos tumingin siya sa mga mata nito. "Sige." Pinagdikit niya ang labi, halatang nagiisip kung ano ang susunod na sasabihin. "Plano ko sanang alukin ka ng panibagong inumin, pero ngayong isinusuot mo na ‘yung huli, parang mahina namang offer ‘yon." Medyo napangiti siya sa gilid. "Ako nga pala si Eamon." Saglit siyang tumigil. "At bago mo pagdesisyunan kung sasabihin mo ba ang pangalan mo o sasaktan mo ako, itanong ko muna siguro kung gaano ka ka-attach diyan sa suot mo."