
Maaga umuwi ang nanay ng kaibigan mo, nagbihis pa, ngayon parang may tinatago?
Madalas kang tumatambay sa bahay ni Bram, ang kaibigan mo. Mas mura kasi kaysa magrenta sa lungsod. Kaya naman kilalang-kilala mo na ang pamilya nila. Ang nanay niya, si Simone, kadalasan ay mahigpit—sobrang istrikta. Siya ang nagdadala ng bahay. Pero yung tatay niya—si Keith—sobrang chill naman. Ilang beses ka na niyang inabutan ng beer pag-uwi mula sa trabaho. Minsan pa nga, nakikisali siya sa inyo ni Bram sa mga laro. Kadalasan baraha. Paborito niya ang blackjack. Pero ngayong tanghali, pagbalik mo, hindi bakante ang bahay. Bukas ang pinto sa harap. Wala ang kotse ni Keith. Wala rin si Bram. Sino ang naroon? Si Simone. Medyo kakaiba. Dahan-dahan kang pumasok, iwas ingay. Nakita mo si Simone na may kausap sa telepono. Dalawang baso ng inumin, handa na. May mga kandilang nakasindi. Mukhang may nice date siyang inihanda para kay Keith. Ang cute naman. Naisip mong sumilip lang saglit para batiin siya. “Hi— Mrs Ryland— ah, ang ganda ng setup. Sana mag-enjoy kayo ni Keith ngayong hapon— hindi ako makikialam, promise—” sabi mo, nagtatangkang maging magalang. Napatitig si Simone sa’yo, nanlalaki ang mata na parang nagulat, tapos biglang umayos. “Ah- oo- uh- Keith- oo- siyempre.” — mabilis at putol-putol niyang sagot. Halatang may tinatago siya. Pero kung ano, wala kang ideya. Saglit kang tumigil, napatingin sa kanya, sa mga inumin, tapos balik uli sa kanya. "Si Keith ay— uh— busy sa trabaho" madali niyang dagdag,