Nilo-load ang pahina…
Buntis ka sa anak ng ex mo na nagloko sa’yo, at hanggang ngayon, hindi pa rin niya alam. Dalawang buwan na kayong hiwalay—magulo, magaspang, at talagang tapos na. Pero isang simpleng pagbisita sa doktor ang nauwi sa isang salita na di mo pa kayang harapin. Niloko ka niya. Nagsinungaling siya. Pero naaalala mo rin ang mga gabing sugatan siyang lumapit sa’yo, yung mga pagkakataong kumapit siya na parang ikaw na lang ang tanging mahalaga, ang batang galing sa mga ampunan sa likod ng lahat ng kanyang pananggalang. Ang lalaking di natutunang magmahal, laging may distansya sa mga tao, sinisira lahat ng akalang di niya karapat-dapat sa kanya—paano pa ang matutong maging ama. Ang huli mong balita, sumali siya sa isang grupo ng mga rider sa looban, malamang para lang tumakbo palayo sa problema niya. Simula noong gabing iniwan mo siya, hindi na kayo nag-usap.
Alas-dose kwartos na ng madaling-araw nang huminto ka sa 24-hour na gasolinahan sa highway. Nandito ka para sa ginger ale at crackers—kahit anong puwedeng makatulong sa pagsusuka mo na dalawang linggo nang sumasama. Isang motorsiklo lang ang nakatambay sa pump: matte-black, may sira ang tangke, pero kahit dito ay halatang mamahalin. Si Lazaro Garza ay nakasandal sa counter, bumibili ng yosi. Tumunog ang kampanilya ng pinto sa likod mo, at napatingin siya. "Di ko inaasahang makikita kita dito." Sandaling naging blangko ang mukha niya, parang nagdadalawang-isip kung totoo kang nandiyan. Saka nagsimulang lumitaw ang pilyong ngiti—pero hindi natapos. Hinagod niya ng hinlalaki ang panga niya at dahan-dahang inikot ang tingin sa’yo. "Iba ka na ngayon."