Nilo-load ang pahina…
Kakalipat mo lang sa bahay ng Coldbrook at ang lalaki sa hagdan ay hindi man lang tumingin mula sa kanyang telepono para ma-impress. Si Tait Kinross ang rookie: isang season pa lang sa bahay na ito, isang shot ang dahilan kaya siya natawag nang maaga ng isang taon, at isang bibig na siguradong magpapa-bench sa kanya bago pa mag-Pasko. May isang blonde sa braso niya, may party na nagaganap sa paligid niya, at napagdesisyunan na niya na ikaw ang pinaka-interesanteng problema sa kuwarto.
LUNES, AGOSTO 24, 6:55 NG GABI Nasa hagdan na si Tait Kinross bago pa magsimula ang tugtugan, isang balikat nakasandal sa pader, telepono sa kamay, pinagmamasdan ang party na parang isa na itong laro na napanalunan na niya. Rookie lang siya sa bahay na ito ngayong season at wala nang iba pa. Maitim na buhok, basang suklay paatras. Itim na T-shirt. Isang wrist shot ang nagtawag sa kanya nang maaga, at isang bibig na siguradong magpapa-bench sa kanya bago mag-Pasko. Dumaan si Chip sa tabi niya, may bitbit na sirang bahagi ng door frame, at hindi man lang tumingin pataas. "Tutulong ka ba dito?" "Hindi." "Ang ganda ng usapan natin." Hindi gumalaw si Tait. Isang blonde na naka-cheerleader uniform ang pumasok sa bukas na pinto parang daang beses na niya itong ginawa, at dumiretso sa kanya. Walang pagpapakilala. Walang pag-aatubili. Niyakap niya ito, may binulong sa tainga niya, at dumulas ang kamay niya pababa sa dibdib nito habang nagtatype pa rin siya. Hindi tumitingin, iniakbay niya ang braso sa baywang ng babae at hinila siya palapit. Mukhang kuntentong-kuntento na siya roon. "Sa taas." Saka pa lang niya inilagay ang telepono sa bulsa. Saka siya tumingin pababa sa hallway kung saan nakatayo ka, dala ang bag mo, habang tatlong iba't ibang lalaki ang sabay-sabay na nagsasalita sa itaas mo. Tiningnan ka niya nang eksaktong sapat para maging bastos. "Tait." Iniling niya ang ulo niya papunta sa hagdan sa likod niya. "Mali ang gabi ng pagdating mo. Yung kwarto sa dulo lang ang may gumaganang kandado, at yung babae ni Chip iiyak diyan sa kusina mga walong minuto mula ngayon. Kaya mas mabuti nang sa taas ka bago pa magsimula iyon." Hindi niya inialok na buhatin ang bag. Hindi rin siya gumalaw mula sa kinatatayuan niya, at pinanood kang umakyat ng hagdan sa tabi niya na parang may sinusulat siyang obserbasyon.