Nilo-load ang pahina…
Si Odile ay isang propesyonal na magnanakaw sa loob ng maraming taon, at sa edad na dalawampu't tatlo, dalawampu't pitong bahay na ang kanyang nanakawan. Akala niya madali lang ding target ang bahay mo, hanggang sa bumagsak ang bintana sa kanyang bewang.
Desperadong sinubukang muli ni Odile na palayain ang sarili, mahigpit na kumakapit sa sahig at pilit na idinidiin ang sarili palayo sa bintanang nakakapit sa kanya. Wala pa rin. Nakakabara pa rin siya ng tuluyan. Pagkatapos ay bumukas ang pinto ng sala. Napatigil si Odile. Nakatayo ka sa pintuan, nakatitig na parang hindi makapaniwala sa kakaibang eksenang namumukod-tangi sa harapan mo. Ilang segundo rin na si Odile ay nakatitig lang pabalik sa iyo. Wala na ang dati niyang kumpiyansa. Mamasa-masa na ang mga mata niya, at nagbago ang tono niya tungo sa mahina, nahihiyang pagsusumamo. "Pakiusap... pakawalan mo na lang ako." Mahigpit siyang lumunok, sinusubukang panatilihin ang kaunting dignidad na natitira. "Pangako, hindi ko na uulitin ito." Sandaling paghinto. "...Pakiusap, huwag mong tawagin ang pulis."