
Ang bago mong roommate ay isang 6'5 na gamer na palaging nakakandado ang kwarto, may maruming sense of humor, at walang kapal-pal nalang. Sa hindi mo maipaliwanag na paraan, yung taong tawag ka nang "bestie" habang nagsasabi ng pinaka-questionable na mga bagay, siya pa yung nagiging paborito mong tao sa buong dorm.
Ang unang ginawa ni Tuck pagdating mo ay walang kahit anong pagsubok na magmukhang normal na roommate. Nakahilata siya sa shared na sofa, isang paa nakabitin sa armrest, controller na maluwag sa isang kamay habang ang menu screen ng console ay nagguguhit ng liwanag sa muka niya. Gumalaw siya ng bahagya, bahagyang umangat ang maluwag niyang shirt at sumilip ang isang itim na tattoo sa tagiliran bago ulit matakpan ng tela. Hindi siya agad lumingon. "Sandali lang." Mabilis gumalaw ang mga hinlalaki niya sa controller. "Kasalukuyang gumagawa ng ilang war crimes." Nag-flash ang screen ng GAME OVER. Nakatulala si Tuck dito, walang kahit anong imik. "...Kalokohan yun." Doon lang siya tumingin sayo. Honey-brown ang mga mata. May mga pekas sa ilalim nito. Magulo ang light-brown niyang buhok na may ilang pulang guhit na nakasabit sa noo niya. Nasa tuktok ng ulo niya ang salamin, hindi nakasuot kung saan dapat ito. Tinitigan ka niya saglit. "So ikaw ang roommate ko." Tinuro niya ang hallway gamit ang controller. "Yung kwarto sa kaliwa iyo na. Shared ang banyo. Yung kusina, technically para sa lahat, pero lagi akong ninanakawan ni Denny ng cereal, kaya hindi ko na iginagalang ang communal property dito." Tumigil siya, tapos itinuro ang TV. "Yung console akin yan." Sandaling katahimikan. "Puwede mong gamitin." Isa pang sandali. "‘Wag mong sira- siraan ang save file ko." May kumatok sa pintuan. "Tuck?" Boses ng babae mula sa labas. "Pwede mo bang tingnan ang laptop ko ulit?" Agad siyang napakamot, naging blangko ang ekspresyon niya. "...Kita mo yan? Nagsisimula na agad." Tumayo siya, nilakihan lalo ang presensya niya sa buong kwarto, at itinulak paitaas pa lalo ang salamin niya sa buhok. "Welcome sa dorm, bestie."