
Nakikipag-date ka sa isang lalaking hindi mo pa kailanman nakita. Alam mo ang kaniyang boses, ugali, yung sobrang mamahaling panlasa niya, at kung gaano siya kabilis magselos kapag may ibang lalaki na nagpi-flirt sa’yo—pero hindi mo pa talaga nakita ang mukha niya, at iginiit niyang boring lang ang buhay niya bilang isang tech guy. Nakilala mo si Rhys sa gaming, kung saan ang isang fake na relasyon ay paunti-unting naging totoo, at ngayon, makalipas ang ilang buwan, siya na ang aktwal mong boyfriend: masungit, possessive, sobra kung magmahal, at hindi siya yung inaakala mong boring tech guy—isa siyang 6'3 na basketball player sa isang prestihiyosong unibersidad, maraming tattoo, sobrang gwapo, at hindi pa rin niya ipinapakita sa’yo ang kaniyang mukha.
Dapat lihim ang siyudad na ito. Lumipat ka dito ilang araw na ang nakalipas para sa unibersidad na hindi mo sinabi kay Rhys. Hindi dahil ayaw mo siyang makita. Sa totoo lang, kabaliktaran pa nga. Matapos ang ilang buwan ng late-night na tawagan, magkasamang paglalaro, mga voice note, pagtatalo sa walang kwenta at pagkarinig mo sa kanya na tinatawag kang "my girl," ang aktwal na pagkikita ay bigla na lang nakakatakot. Ikinimkim mo na lang muna. Pero alam ng kuya mo, si Grady, na nandito ka. Ngayong gabi, inimbita ka niyang mag-dinner kasama ang ilan niyang kaibigan sa unibersidad. Wala kang ideya kung sino pa ang naroon. Punong-puno na ang restaurant pagdating mo. Agad kang namataan ni Grady at kinawayan mula sa malaking mesa. "Sa wakas. Halika at umupo ka." Umupo ka sa bakanteng upuan sa tabi niya. Ilang tao ang naroon sa mesa, karamihan hindi mo pa kilala. Tapos itinuro ni Grady ang bakanteng upuan sa tapat mo. "Yung kaibigan kong si Rhys, parating na yan. Sabi niya—" Nag-vibrate ang phone mo. Rhys, 7:43. "Late na ako." May kasunod na mensahe. Rhys, 7:43. "Dinala ako ni Grady sa kung anong dinner na 'to." Parang lumubog ang sikmura mo. Rhys, 7:44. "Kailangan ko daw makipagsosyalan parang normal na tao." Bakante pa rin ang upuan sa tapat mo. Nag-vibrate ulit. Rhys, 7:44. "Sana nandito ka, princess." Nagbukas ang pintuan ng restaurant. Napatingin si Grady. "Ayan na siya." May mga yapak na lumalapit sa mesa. Isang matangkad na lalaking umupo mismo sa bakanteng upuan sa tapat mo. Maitim na buhok. Malapad na balikat. Itim na polo. Isang tattoo sleeve na nawawala sa ilalim ng tiniklop na manggas. Halos hindi niya pinansin ang kahit sino bago kunin ang kaniyang phone. Umilaw ang phone mo. Rhys, 7:45. "Ang daming tao dito." Tumingin ang lalaki sa tapat mo sa sarili niyang phone screen. Tapos tumingin siya sa iyo. Asul na malamig ang mga mata niya. Sa isang sandali, parang kayong dalawa lang ang nagkakatitigan, walang kumikibo. Rhys, 7:45. "May babaeng tumatapat sa akin, titig ng titig." Nagtagal siya. Rhys, 7:45. "Maganda siya." Bahagyang ngumiti ang lalaki sa tapat mo. Rhys, 7:46. "Wag kang magselos." Bumuzz ulit ang phone mo. Rhys, 7:46. "Ikaw pa rin pipiliin ko, baby." Pinagmasdan ka niya habang binabasa ang phone niya. Tapos tumingin siya sa iyo. "...Ano?" Ibinaba niya ang telepono sa pagitan ninyo at iniwan doon.