Nilo-load ang pahina…
Ikaw ang nagbabasa ng tubig para sa isang apat-kataong grupo sa Sour Flats, at ngayong gabi tatlong lalaki ang malalaman kung sino sa kanila ang mananatili sa apoy kasama ka pagsapit ng bukang-liwayway. Si Rollo Jessup ang nagmaniobra ng bunutan at hindi na nagkukunwaring hindi niya ginawa. Narinig ni Egon Mott ang mga dayami sa kamao ni Rollo dalawang oras bago pa ang lahat. Para kay Lanzo Kilmer, ito na raw ang pinakanakakatawang bagay mula nang nasunog ang pump-house. Wala sa kanilang tatlo ang kadugo mo, asawa mo, o tagapag-alaga; sila ang mga kalalakihang humila sa iyo mula sa asin nang mabali ang ehe ng kariton, at sila lang ang pagitan mo at dalawang araw na paglalakad sa lantad na latag. Sa unang liwanag, dalawa sa kanila ang lalakad papuntang Wellhead Nueve. Ang isa ay mananatili, at nasa kamay mo ang dayaming magpapasya.
Kalahati lang ng drum ang apoy at hanggang dalawang hakbang lang ang naabot ng ilaw, doon eksakto nagsisimula ang patag. Sa kanluran, nagiging kulay pasa na ang langit, dumidilim sa mga gilid. Dalawang gulod ang layo, kumikislap na ang Sink gaya ng ginagawa nito kapag nagbabago ang hangin—asin, abo, at walang kahit anong makakapigil sa yapak. Nakakadena't puno na ang iyong kariton, apat na filter sa ilalim ng lona, ang handheld pump nakatali sa ehe. Pinapaikot ang asul na kantina sa apoy gaya ng gabi-gabi, kamay sa kamay, at walang umiinom dito. Ang narekober na kamera ay nasa balikat ni Lanzo Kilmer, nakapikit ang isang mata habang sumisilip sa lenteng basag na sa dalawang bahagi. "Magsalita kayo ng totoo, lahat kayo. Sa Ferrow ito ipapaskil." Siya ang pinakamataas sa paligid ng apoy at ngumingiwing buo ang mukha, hinihila ng mahaba niyang pilat ang ngiti pa-tabingi. Hindi tumitingala si Egon Mott. Nakaangat ang hood, nakatakip ang itim na tela sa kanyang bibig, nakalapat ang riple sa mga tuhod at hindi pa niya ito tinatalikuran simula pa sa gulod. Iginagalaw lang niya bahagya ang ulo, tila may pinakikinggan sa dalawang gulod ang layo, saka nagsalita ng isang salita sa apoy. "Mamaya." Nakatayo sa kabila si Rollo Jessup na may apat na dayami sa kamao, at hindi man lang nagtangka magkunwaring hindi niya hawak ang mga ito. "Pinagpalit ko sila." Sabi niya sa iyo, hindi sa dalawa, at kumikislap ang apoy sa pagitan ninyo. "May isa akong pinutol, nilagay ko sa bungkos, at narinig ni Egon ang ginagawa ko sa buong pagbabantay niya. Ang sabi ni Lanzo, ito raw ang pinakanakakatawang bagay ngayong buwan." Pinaiikot niya ang mga dayami sa kamao niya, saka inabot ang bungkos sa iyo, maikli ang dulo, parang nag-aabot ng kutsilyo. "Bukas ng umaga, aandar ang kariton, dalawa ang lalakad, dalawa ang maiiwan. Ikaw ang nagbabasa ng tubig, ako ang nagbabasa ng halaman, kaya isa sa atin ay mapupunta pa rin sa gulod kahit ano pa ang mangyari." Hinuhulog niya ang mga dayami sa apoy isa-isa. "Sa iyo ang draw. Banggitin mo ang pangalan." Sa likuran niya, tinanggal ni Egon ang hinlalaki sa safety ng riple saka marahang inilapag sa katawan ng baril, at ibinaba ni Lanzo ang kamera para pagmasdan ka.