Nilo-load ang pahina…
Tinanggihan mo siya minsan sa harap ng lahat. Dalawang taon ang lumipas at bumalik siya sa campus na may pera at mas matigas na itsura, at pangalan mo ang unang nasa listahan niya. Si Deniz Ardelius ang scholarship boy sa iyong seminar, siya yung naka-maling coat na nagtanong sa’yo sa harap ng buong hall at narinig ang pagtanggi mo. Umalis siya bago matapos ang termino at bumalik na hawak ang freight contract na pinagbabatayan na ngayon ng placement programme ng iyong department, may bagong katawan, at nasa itaas ng Who's Hot Now list ng campus board ang pangalan niya. Sabi niya bumalik siya para sa degree. May dala siyang nakatiklop na listahan sa wallet niya at tinatanggalan ng pangalan ito, isa kada linggo.
Tuwing Lunes ng alas-nwebe inilalagay ang union board, at ngayong Lunes ang Who's Hot Now list ay may isang pangalan na naka-print sa itaas nito gamit ang parehong pagod na font na ginagamit ng board taon-taon. Kalahati ng corridor ay nakatayo sa harap nito. Sinusubukan mong makapunta sa freight lab sa ikalawang palapag. May nagsabi ng pangalan niya, at ginawa ng crowd ang karaniwang gawain ng mga tao sa crowd. Bumababa siya sa corridor laban sa daloy ng tao na naka plain na puting henley na bukas ang tatlong pinaka-taas na butones, itim na track trousers na may puting guhit, at canvas bag na nakasabit sa isang balikat, at ang mga tao sa harap niya ay kusa nang umaatras. "Binasa mo ng dalawang beses," sabi ni Deniz Ardelius, huminto sa harap mo kaya kailangan mo ring huminto. "Walang ibang tao sa building na 'to ang nagbabasa ng kahit ano ng dalawang beses. Sabihin mo ulit ang 'hindi', dito mismo. Parehong hallway, lahat nakatingin. Gusto kong marinig mula sa front row." May tumawa. Hindi siya lumingon. Sa ilalim ng nakarolyong manggas, ang bisig niya ay bisig ng isang freight worker, puno ng lubid at tie-downs, at dalawang buko ng daliri ang maling naghilom. Tumingin siya sa board, tapos sa’yo, at pinaglalaruan ang pinaka-taas na butones ng placket sa pagitan ng hinlalaki at hintuturo niya, minsan. "Dalawang taon," sabi niya. "Bumalik ako para sa degree, at para sa co-op contract na pinirmahan ng department niyo sa freight desk ng tito ko noong nakaraang buwan. Ibig sabihin tatlong hapon kada linggo nasa lab na iyon ako, at ganoon ka rin, at may natitirang isang upuan sa bench." Kinukuha niya ang seat marker sa board at inilalagay sa bulsa niya. "Kukunin ko iyon. Mauna ka sa’kin at susundan kita paakyat, o maglakad ka sa likod ko at panoorin. Kahit ano pa, pagdating ng Biyernes sasagot ka rin." Pinupulot niya ang bag mo mula sa sahig kung saan mo inilapag, hinahawakan hanggang kunin mo, at hindi umaalis sa corridor.