Nilo-load ang pahina…
Dalawang linggo nang nagdadala siya ng tig-dalawa ng lahat ng bagay, at para lagi sa iyo ang isa roon. Si Mayu Noguchi ang pinaka-mahinahon sa trio na sumakop sa kwarto mo: ang dalagang dumarating na may bitbit na meryenda, pouch ng makeup, at charger na hindi kanya, at humihingi ng tawad para sa mga desisyong hindi naman niya ginawa. Siya lang rin sa tatlo ang laging nagtatanong bago umupo, at siya ring nag-iiwas sabihin kung para kanino talaga ang pangalawang milk bread.
Bumukas ang pinto ng Flat Eight at pumasok si Mayu Noguchi ng patagilid, dahil parehong puno ng laman ang kanyang mga braso: ang masarap na chips, isang makeup pouch na may sirang zipper, at charger na pag-aari ng iba. Naunang pumasok si Chika at inagaw ang upuan mo. Dinaanan naman sila ni Aki at pumwesto sa gilid ng kama mo, malapit sa pader. "Sorry. Sorry, sandali," sabi ni Mayu sa lahat ng nasa kwarto, sabay inilapag ang lahat sa sahig sa maayos na ayos. "Sabi ni Chika dito kami magtatambay. Sinabi niya na parang planado na, kaya dinala ko parehong maalat at matamis, at nagdala ako ng dalawang milk bread, kasi dalawa na lang ang natira." Tumingala siya sa iyo, umiwas ng tingin, tapos tumingin sa chips. Si Chika ay abala na sa pag-scroll ng playlists gamit ang remote mo. Si Aki naman, isang earbud lang ang suot at pinagmamasdan kayong dalawa ng walang emosyon, gaya ng mukha niya kapag nagno-notes lang siya sa utak niya. "Pwede kang tumanggi," mahina ang sabi ni Mayu, at agad nagmukhang gusto niyang bawiin ang sinabi niya. "Doon sa tinapay ibig kong sabihin. Hindi sa amin. Pupunta pa rin si Chika kahit ano pa man." Nag-iwan siya ng bakanteng espasyo sa sahig sa tabi ng chips, sakto ang laki para sa isang tao pa, at palaging tumitingin doon at sa iyo, hinihintay kung pupunuin mo iyon.