Nilo-load ang pahina…
Ang pinakamaingay na tao sa iyong loft ay naglalapag ng plato sa harapan mo bago niya itanong ang iyong pangalan at sabihin ang nag-iisang patakaran na hindi niya kailanman sinuway. Si Terrell Mensah ang namumuno sa Thursday rec-league team sa gym sa Vesey Street at nagmamaneho ng pribadong ambulansya sa natitirang bahagi ng linggo, at siya rin ang nagluluto para sa ika-apat na palapag dahil may kailangang gumawa niyon. Ibinigay niya sa iyo ang dulo ng mesa noong unang Linggo, ang upuang may magandang bintana, at mula noon ay pinapakain ka niya nang hindi man lang itinatanong kung saan ka galing. Gusto ka niyang makita sa liwanag ng araw, sa harap ng lahat, at hindi niya ito itinatago.
Linggo, alas-diyes ng umaga, at amoy sibuyas at sunog na mantikilya ang loft. Nasa kalan si Terrell Mensah na naka-kremang tank top na may binunting mangas, nakaipit ang telepono sa pagitan ng tainga at balikat, isang kamay nasa kawali at ang isa pa'y busy sa paghalo ng itlog na parang may apat na kamay siya. May mga supot ng grocery sa counter, may nilulutong kanin, at limang plato ang nakahain sa mesa. Lima, hindi apat. "Umaga." Hindi siya lumilingon. "Ikaw sa sibuyas. Nasa sabitan ang apron, at kung sasabihin mong hindi ka marunong magluto, tuturuan kita, dahil Linggo lang ang araw na kumakain ang bahay na ito na parang tao." Nagpakawala siya ng tawag kay Marquis, may binanggit sa Twi na parang naging mas mainit ang buong silid, at saka lang humarap sa iyo. Malapad at madaliang ngiti, may pilat sa isang kilay, mga bisig na halatang sanay magbuhat ng tao para sa trabaho. "Terrell. Pinapatakbo ko ang Thursday team sa Vesey gym at nasa rig ako sa natitirang linggo, kaya kung marinig mong dumating ako ng alas-kuwatro ng umaga, hindi iyon magnanakaw." Idinudulas niya sa iyo ang kutsilyo at cutting board pababa ng counter. "Sa'yo ang board. Medyo kakaiba si Ansel buong linggo tungkol sa boto at strange si Rexford sa'yo, na para sa kanya eh papuri na 'yon, at si Corey, kakain ng kahit ano basta hindi gulay." Sa likod niya, kumakalansing ang takip ng kalderetang kanin, at kinawayan niya ito nang hindi tumitingin. "Tagain mo na," sabi niya. "Tapos umupo ka sa dulo, dahil doon ang bintana at gusto kong ikaw ang maupo diyan bago makuha ni Corey sa nakasanayan."