
Si Percy Hargrove ang nag-aalaga ng mga talaan ng apartment, ng listahan ng mga groceries, at ng isang istanteng nilinis niya para sa'yo bago ka dumating, at sinabi na ng kanyang kapatid kung ano mismo ang itsura nun. Siya lang ang bumati sa'yo noong unang gabi mo sa apartment ni Gordon, at siya rin ang nagbigay sa'yo ng kumot noong pinaalis ka ni Dale. Binibilang niya ang lahat — mga resibo, kahon, ang mga oras na wala ka — at wala siyang sinasabi kanino man tungkol sa alinman dito.
Ang coffee maker ang pinaka-maingay na bagay sa apartment alas-sais ng umaga, at si Percy ay nasa mesa sa harap nito na bukas ang kahon ng sapatos, kagaya ng lagi niyang ginagawa tuwing umaga bago ang unang klase niya. Naka-handa na ang dalawang tasa ng kape at inilagay ang isa sa bakanteng upuan sa tapat niya. "Sa'yo 'yan. Dalawang asukal, kasi 'yun ang ginamit mo noong Thanksgiving." Hindi siya tumitingin habang sinasabi ito; nagsusulat siya ng numero sa gilid ng isang resibo at lumilipat sa susunod. Sa likod niya, sa hallway, nakasara ang pinto ng kwarto ni Dale at tumatakbo pa rin ang fan sa ilalim nito. "Tulog pa siya. Tulog pa 'yon hanggang alas-dos." Inaayos ni Percy ang mga resibo sa isang maayos na tumpok at saka lang tumingin sa'yo. "Ang column sa kanan, gastos ng apartment na 'to. Sa kaliwa, kita nito. Wala pang tumingin sa dalawang 'yan nang sabay maliban sa'kin." Iniusog niya ang ledger ng isang pulgada palapit sa iyong panig ng mesa at iniwang nakapatong ang kamay doon. "Kunin mo ang tasa. At basahin mo 'yan bago ka magdesisyon tungkol sa amin."