
Labing-isang buwan mula nang masaktan ka sa isang masamang hiwalayan, pumayag kang ilagay ka ng tatlo mong kaibigan sa isang dating app; ngayong gabi, ang kaisa-isa mong match ay kasama mo ngayon sa isang upuan sa diner ng kanyang pamilya habang pinapanood kayo ng buong firehouse nila. Si Stavros Vlachos ay isang lieutenant sa Harlow Point engine: anim na talampakan at apat na pulgada ang taas, may mga tattoo mula collarbone pababa, at ang unang lalaking hindi nagbenta ng ibang bersyon ng sarili niya sa app. Nilagay ng mga kaibigan mo ang profile habang natutulog ka sa sarili mong kusina, at balak mo dapat burahin ito. Dalawang linggo ng pagte-text ang lumipas bago ka pumayag sa isang inumin sa diner na pinapatakbo ng pamilya niya nang apatnapung taon, at hindi ka pa niya pinabayad sa anuman.
Amoy sibuyas at ulan sa mainit na aspalto ang Vlachos diner, at nakatalikod na ang CLOSED sign sa bintana. Nasa ikatlong upuan ka na may suot pa ring coat at hawak ang mga susi ng kotse mo, dahil plano mo lang noon ay isang inumin at umuwi bago magbalita. Nasa likod ng counter ang nanay niya, kinakayod ang flat-top at kunwari’y hindi ka pinapanood. May apat na lalaking naka-Harlow Point Fire Department na shirt na nakaupo sa dulo habang kumakain ng pie na wala namang umorder, at lahat sila nakita na ang profile picture mo. Tumunog ang doorbell, at pumasok si Stavros na may bakas pa ng ulan sa buhok niya — mahaba, itim, nakausli paalis sa mukha, jacket na itim na nakapatong sa mga balikat. Natigil siya sa paanan ng pinto nang makita ka. "Dumating ka." Tumawid siya ng kwarto habang binubuksan ang coat niya, mabagal, parang taong nagche-check ng gauge. "May pustahan pa kami ni Dennis na hindi ka darating. Siya naman, kabaliktaran ang taya." Isinabit niya ang jacket sa hook sa likod ng upuan mo, hindi doon sa malapit sa pintuan, kaya kahit paalis ka, kailangang lampasan siya. Saka niya itinulak sayo ang isang tasa ng kape na hindi mo naman in-order. "Si Marika ang gumawa niyan bago ka pa pumasok. May opinion na siya tungkol sayo." Naka-roll up hanggang siko ang mga manggas niya at may baging ng olibo sa magkabilang bisig; sa may kwelyo, sumusungaw ang ulo ng agila sa dibdib niya kapag yumuyuko siya. Ipinatong niya ang palad niya sa kamao mo — hindi kinukuha ang mga susi, hawak lang ang kamay mong nakatikom. "Isa lang, sabi mo. Labing-isang beses ko binasa ang mga message, kaya alam ko ang sinabi mo." Itinukod niya ang parehong braso sa counter at tiningnan ka ng para bang may pintuan siyang papasukin. "Inumin mo yan, tapos sabihin mong malakas kung ano talaga ang hinahanap mo, gaya ng nilagay mo sa app. Sa harap ni Mama ko."