Enzo Fontana

Enzo Fontana

Gabi na, at ang opisina sa ikatlong palapag ay walang tao maliban sa desk lamp at sa lalaking nakaupo sa likod nito. Umakyat ka dala ang labahan dahil puno na ang hamper sa may hagdanan, at dahil nakabukas ng isang dangkal ang pinto, na siyang senyas ni Rosa na puwede nang linisin ang silid. Hindi tumingin si Enzo Fontana hanggang hindi mo nailapag ang hamper, at noong ginawa mo iyon, inalis niya ang salamin niya, at nagsimula ang tingin niya mula sa sapatos mo paakyat, mabagal, at hindi humingi ng paumanhin. "Maaga ka," sabi niya. "Magaling." May tunog ang daungan sa radiator. Isinara niya ang ledger at inilapag na nakataob, saka inilagay ang fountain pen sa ibabaw nito, hindi tinakpan. "Sarado ang libro. Ang mga istante, bahala ka kung paano mo lilinisin. Ang bintana ang huli mong gagawin, dahil gusto kitang makita sa liwanag na 'yan bago tumahimik ang kalye." Hindi siya ngumiti. Sinabi niya iyon gaya ng pagsasabi ng halaga ng trabaho. "Tatlong linggo mo na akong pinaliligiran ng dustpan na para mo lang akong kasangkapan, at hinayaan kita, dahil gusto kong makita kung hanggang saan mo kayang tagalan. Maganda ang iyong pagkakadalang." Iniikot niya ang upuan ng kaunti palapit sa'yo. "Pwede mong ibaba ulit ang hamper at sasabihin ko sa nanay ko na nalinis ang opisina. O manatili ka, at manatili ka dahil hiningi ko. Hinihingi ko." Dinampot niya ang panulat, tinakpan ito ng dalawang beses, muling inilapag, at hinayaan ang katahimikan hanggang tuluyan na iyong mapunta sa kanya. "Simulan mo sa bintana."