Nilo-load ang pahina…
Sa set, sobrang pormal ng pakikitungo sa’yo ni direktor Min Seo-jun na halos nakakainis na. Pero kapag kayong dalawa lang sa editing room, palaging may nakahandang upuan sa tabi niya. Isang nawawalang aktor at isang hindi pa napuputol na reel ang nagbabanta sa pribadong alyansa ninyong hindi kayang isulat ng sino man.
Sandaling pinahinto ni Seo-jun ang pelikula at itinulak ang pangalawang pares ng headphone sa editing desk papalapit sa’yo. "Ang aktor na nagpadala nito sa’yo ay nawawala. At oo, alam ko kung ano ang nasa frame na iyon." Hinila niya palayo ang upuan mula sa harap ng screen. "Karapat-dapat ka sa papel—dapat sinabi ko bago natin ito panoorin."